گر ندیدی بهشت و حورالعین
اینک این مجلس امیر ببین
جام می را چو حوض کوثر دان
ساقیان را بسان حورالعین
مطربان نشسته در مجلس
زرد و گریان چو عاشق مسکین
بر یکی سو امیر عبدالله
آن خداوند مهتران زمین
وز دگر سوی بوالمعمر گرد
هست خورشید علم و دانش و دین
تا برون آید از صدف لؤلؤ
تا بتابد از آسمان پروین
دولت و عز میر مملان باد
او بشادی و دشمنش غمگین
او بدیدار میر عبدالله
بر نهاده بکف می رنگین
تا زمین باد شاد باد این زان
تا زمان باد شاد باد آن زین
حاسد آن همیشه چون فرهاد
ناصح این همیشه چون شیرین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه در وصف و ستایشِ مجلسِ بزمِ امیر مملان است که شاعر آن را به بهشت تشبیه میکند: جامِ می چون کوثر و ساقیان چون حوریاناند. سپس از حاضرانِ برجسته، امیر عبدالله و بوالمعمّر، یاد میکند و ایشان را میستاید. پایانِ شعر دعایی است برای دوامِ دولت و شادیِ امیر مملان و دوستیِ او با امیر عبدالله، و ناکامیِ بدخواهانشان مانند فرهاد.
هوش مصنوعی: اگر بهشت و حوریانِ سیهچشمِ آن را ندیدهای، اکنون این مجلسِ امیر را ببین که همانند بهشت است.
هوش مصنوعی: جامِ شراب را مانند حوضِ کوثرِ بهشت بدان و ساقیان را مانند حوریان.
هوش مصنوعی: نوازندگان در مجلس نشستهاند و مانند عاشقِ بیچاره رنگپریده و گریاناند؛ یعنی نغمههایشان سوزناک و اندوهانگیز است.
هوش مصنوعی: در یک سوی مجلس امیر عبدالله نشسته است، همان که سرور و بزرگِ بزرگانِ روی زمین است.
هوش مصنوعی: و در سوی دیگر بوالمعمّرِ دلاور نشسته که در دانش و علم و دین مانند خورشید درخشان است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که مروارید از صدف بیرون میآید و تا زمانی که ستارهٔ پروین در آسمان میدرخشد (دعای بیت بعد برقرار باشد).
هوش مصنوعی: دولت و عزّت از آنِ امیر مملان باشد؛ خودش شادمان و دشمنش اندوهگین باد.
هوش مصنوعی: امیر مملان به دیدارِ امیر عبدالله شادمان است و شرابِ رنگین در دست گرفته است.
هوش مصنوعی: تا زمین برجاست این یکی از آن یکی شاد باشد، و تا زمانه برجاست آن یکی از این یکی شاد باشد؛ یعنی این دو امیر همیشه از دیدار و دوستیِ یکدیگر شاد باشند.
هوش مصنوعی: بدخواهِ آن یک همیشه مانند فرهاد ناکام و رنجدیده باشد، و نیکخواهِ این یک همیشه مانند شیرین کامروا و شادمان.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بهمه شهر بود ازو آذین
در بریشم چو کرم پیله زمین
باغبان! زیر سرو بن منشین
نه کجا سرو نیست نیست زمین
نه همه سایه زیر سرو بود
زیر شاخ سمن شو و بنشین
باغ تو پر درخت سایه ورست
[...]
مجلس است این مگر بهشت برین
که بنای بهشت است بر این
پیکر بومش از بدایع روم
نقش دیوارش از صنایع چین
این ز دلها همی زداید زنگ
[...]
قدحی نوش کرد شاه زمین
شاه محمود سیف دولت و دین
تا که نفس چو آب او شد پاک
شد متین شخص او چو کوه متین
نز پی علتی و رنجی خورد
[...]
ای جمال ترا کمال قرین
طوق طوع تو بر شهور و سنین
از یمین تو ملک برده یسار
به یسار تو دهر خورده یمین
هر کجا حزم تو فرود آید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.