روزی که کرد گردون غمهای یار قسمت
ما را رساند بر دل زان غم هزار قسمت
دادند جا غمت را پنهان درون دلها
داغ تو را نمودند در لالهزار قسمت
از عارض و خط تو گلزار رنگ و بو را
بگرفت تا نماید در هر بهار قسمت
روزی که حسنت از رخ برقع گشود دل را
کردند نوری از آن آیینهزار قسمت
تا زلف سرکش او آشفته بود کردند
تاری از آن میان بر شبهای تار قسمت
تا کشتگان نازش ساکت شوند کردند
گردی ز کوی او را بر هر مزار قسمت
از هر کجا گذشتی خاک از دو دیده مردم
چون توتیا نمودند زان رهگذار قسمت
تا هر دلی که باشد بیبهره زان نماند
درد تو را نمودند چندین هزار قسمت
تقصیر گلستان چیست کردند روز اول
افغان به عندلیبان گل را به خار قسمت
در دام چین زلفت از بس نمانده جایی
یک لحظه مینمایند چندین شکار قسمت
از خوان دهر قصاب جز خون دل نخوردیم
تقصیر ما چه باشد این کرده یار قسمت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل بر محور «قسمت» و بخش کردن ساخته شده است: شاعر زیباییهای جهان را، مانند داغ لاله، رنگ و بوی گل، سیاهی شب و سرمهٔ چشم، سهمی از چهره و زلف و کوی معشوق میداند و غم و درد او را بهرهای که میان همهٔ دلها پخش شده است. در پایان، قصاب نصیب خود را از سفرهٔ روزگار تنها خون دل میداند و آن را قسمتی میشمارد که یار برایش رقم زده است، نه گناه خودش.
هوش مصنوعی: روزی که فلک غم عشق یار را میان مردم بخش کرد، از آن غم هزار سهم به دل ما رسید.
هوش مصنوعی: غم تو را پنهان در درون دلها جای دادند و داغ عشق تو را آشکارا میان لالههای لالهزار بخش کردند؛ یعنی داغ سیاه میان لاله نشانهٔ عشق توست.
هوش مصنوعی: گلزار رنگ و بوی خود را از چهره و خط تو گرفت تا آن را در هر بهار میان گلها بخش کند.
هوش مصنوعی: روزی که زیبایی تو نقاب از چهره برداشت، از نور آن چهرهٔ آینهمانند بهرهای به دلها دادند.
هوش مصنوعی: چون زلف سرکش او پریشان شد، تاری از آن را برداشتند و میان شبهای تاریک بخش کردند؛ یعنی سیاهی شب از زلف اوست.
هوش مصنوعی: برای آنکه کشتهشدگان ناز او آرام بگیرند، گردی از خاک کوی او را بر گور هر یک پاشیدند.
هوش مصنوعی: از هر جا که گذشتی، مردم خاک آن راه را مانند سرمه میان دو چشم خود بخش کردند و به چشم کشیدند.
هوش مصنوعی: برای آنکه هیچ دلی از درد عشق تو بیبهره نماند، درد تو را به هزاران سهم تقسیم کردند.
هوش مصنوعی: گلستان گناهی ندارد؛ از روز ازل ناله را سهم بلبلان و خار را سهم گل کردهاند.
هوش مصنوعی: در دام پیچوتاب زلف تو از بس گرفتار فراوان است دیگر جایی نمانده، و در یک لحظه چندین شکار را میان آن بخش میکنند.
هوش مصنوعی: ای قصاب، از سفرهٔ روزگار جز خون دل نصیبی نبردیم؛ گناه ما چیست؟ این سهم را خود یار برای ما تعیین کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.