به عشق تو گر سر نبازم چه سازم
به داغ غمت گر نسازم چه سازم
دل و دین و هستی شده سد راهم
گر این هر سه یکسر نبازم چه سازم
برآورده تیغی که خونم بریزد
بر آن دست و خنجر ننازم چه سازم
به من بسته ره خصم بیرحم اگر جان
در این کهنه ششدر نبازم چه سازم
چو درمان قصاب درد تو باشد
به درد تو یکسر نسازم چه سازم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل با ردیف پرسشی «چه سازم» میگوید جز تسلیم کامل در برابر عشق چارهای ندارد. او حاضر است سر و دل و دین و هستی را ببازد، به خنجر معشوق ببالد و در تنگنای روزگار، که آن را به خانهٔ ششدر نرد مانند میکند، جان بدهد. در پایان نتیجه میگیرد که درمانش خود درد عشق است و پس باید با آن ساخت.
هوش مصنوعی: اگر در راه عشق تو سرم را فدا نکنم، چه کار دیگری از دستم برمیآید؟ و اگر با داغ و رنج غم تو نسازم و تحمل نکنم، چه چارهای دارم؟
هوش مصنوعی: دل و دین و هستیام مانعی بر سر راه رسیدن به تو شدهاند؛ اگر هر سه را یکجا نبازم و از دست ندهم، چه کنم؟
هوش مصنوعی: معشوق شمشیری برکشیده تا خون مرا بریزد؛ اگر به آن دست و خنجر افتخار نکنم و دلخوش نباشم، چه کنم؟ کشته شدن به دست او مایهٔ فخر است.
هوش مصنوعی: دشمن بیرحم (روزگار) همهٔ راهها را بر من بسته است، مانند مهرهای که در بازی نرد در خانهٔ «ششدر» گرفتار شده؛ اگر در این دنیای کهنه جانم را نبازم، چه چارهای دارم؟
هوش مصنوعی: چون درمان من، قصاب، همان درد عشق توست، اگر یکسره با درد تو نسازم و آن را نپذیرم، چه کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.