گنجور

 
قاسم انوار
 

سؤالی دارم، ای جان، کز کجایی

بگو: از دار ملک آشنایی

زهی عشق جهان سوز جهان سوز

گهی ثعبانی و گاهی عصایی

چه باشد ملک؟ مهمان خانه عشق

چه باشد آشنایی؟ روشنایی

چه باشد روشنایی؟ دانش دل

چه باشد دانش دل؟ پادشایی

چو ناکامیست اصل زاد درویش

من و درد و نوای بی نوایی

رها کن کدخدا را یاد می دار

چرا مانی رهین کدخدایی؟

ترا در هر لباسی واشناسم

اگر در جبه ای،گر در قبایی

الا! ای عشق عالم سوز بی غم

بهر صورت که هستی جان مایی

ز وصلت پادشاهی یافت قاسم

خداوندا! نگه دار از جدایی