آیینه تیره شد، ز چه تیره است آینه؟
چون رو به روی دوست ندارد هرآینه
مرآت دل به مصقله ذکر پاک کن
تا روی دوست را بنماید معاینه
«جَفُّ القَلَم بِما هو کاین» تمام شد
تفصیل یافت صورت اجمال کاینه
دوشینه شب که اول شب بود و عید بود
آن غازی من آمد «یاریم سراینه»
کردم سلام گرم و زدم بوسه بر رکاب
«هیچ التفات قلمادی اول شه گداینه»
هرکس ز کوه «کون» صدایی شنیدهاند
آواز یار غار شنیدم «صداینه»
خوشدل شدم ز مغلطهٔ آن مرادِ دل
جانم نجات یافت ز هجران باینه
میخواستم به کوی تو آیم به پایبوس
ره نیک دور بود و مرا زور پای نه
گفتم که: قاسمی به جمال تو یافت راه
در خنده رفت یار گرامی که:«های نه»



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با این اندیشه آغاز میشود که آینهٔ دل چون رو به دوست ندارد تیره است و باید آن را با ذکر صیقل داد. سپس شاعر با آمیختن مصراعهای ترکی، دیدار شبانهٔ روز عید با محبوب را روایت میکند: بر رکاب او بوسه میزند، اما محبوب به او اعتنایی نمیکند. با این همه، جان شاعر از هجران رها میشود. در پایان وقتی شاعر ادعا میکند به جمال یار راه یافته، یار با خنده این ادعا را رد میکند.
هوش مصنوعی: آینهٔ دل تیره شده است. چرا تیره است؟ چون بیگمان رو به روی دوست ندارد و از او روی گردانده است.
هوش مصنوعی: آینهٔ دل را با صیقلِ ذکر خدا پاک کن تا روی دوست را آشکارا و به چشم نشان دهد.
هوش مصنوعی: به مضمون حدیث «قلم به آنچه بودنی است خشک شد»، تقدیر به پایان رسیده و نوشته شده است. آنچه در علم ازلی به اجمال بود، اکنون در عالم هستی به تفصیل پدیدار شده است.
هوش مصنوعی: دیشب، اول شب و روز عید بود که آن دلبرِ جنگاورم به سرای یار آمد. مصراع دوم ترکی است.
هوش مصنوعی: به گرمی سلام کردم و بر رکابش بوسه زدم، اما به ترکی میگوید: آن شاه هیچ به گدای خود اعتنایی نکرد.
هوش مصنوعی: هر کسی از کوه هستی پژواکی شنیده است، اما من صدای یار غار را شنیدم و به ترکی میگوید: «به صدای او» گوش سپردم.
هوش مصنوعی: از بازی و بیاعتناییِ فریبندهٔ آن محبوب دلشاد شدم و جانم از هجرانِ قطعی و جداکننده رهایی یافت.
هوش مصنوعی: میخواستم برای پابوسی به کوی تو بیایم، اما راه بسیار دور بود و پایم توان رفتن نداشت.
هوش مصنوعی: گفتم قاسمی به دیدار جمال تو راه یافت. یار گرامی خندید و به ترکی گفت: «های، چه؟» یعنی ادعایش را به شوخی رد کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
روزی ز بهر تجربه بگرفتم آینه
دیدم نشان مرگ در آنجا معاینه
بگریستم بزاری زار از نهیب مرگ
در حال بر زمین زدم از درد آینه
گفت آینه مرا چه زنی خیره بر زمین
[...]
آیینه باش و عکس رخش بین در آینه
مشنو خبر که نیست خبر چون معاینه
گفتم توان جمال تو دیدن به عشوه گفت
گر صاف دل چو آینه باشی هرآینه
ذرات کون آینههای جمال اوست
[...]
یک رو که درصد آینه بینی هرآینه
روی دگر نمایدت ای جان هر آینه
مهر رخش بصورت ذرات شد عیان
تا حسن خود بدید کماهی معاینه
چون شاهد جمال تو آغاز جلوه کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.