گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیران
کاغشته بخونند درین کوچه دلیران
ای خواجه، قدم در حرم عترت ما نه
تا رای تو روشن شود و روی تو تابان
در بادیه عشق تو حیرت زدگانیم
حیران تر از آنیم که گویند که: حیران!
زاهد چه خبر داری از احوال دل ما؟
در لجه بحریم و تو در ساحل عمان
ما با غم خویشیم و تو با غصه خویشی
این بخش قلندر بود و راه بیابان
هم مرکب مقصود بمنزل برسانند
آنها که ندارند درین راه غم جان
زاهد، برو از کوچه رندان، بسلامت
ما مرد وصالیم، مگو قصه هجران
در کوچه عشاق، چو آیی، بادب باش
مستان خرابند، مگو از سر و سامان
گفتم که: غریبم، پس ازان پیر و فقیرم
گفتند که: برنا شوی از همت پیران
در کوی تو سیلاب سرشکم مددی کرد
تا لاله و ریحان دمد از جودت باران
ما ره بتو داریم بهرحال که هستیم
ما بنده روی تو، ز ما روی مگردان
ای قاسم، اگر کعبه مقصود مرادست
در راه حریرست همه خار مغیلان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی، راه عشق را بیشهٔ شیران و جای جانبازان میداند که ناتوانان را در آن راه نیست. شاعر زاهد ساحلنشین را که از حال غرقهشدگان دریای عشق بیخبر است، از کوچهٔ رندان بیرون میکند و از مستان و عاشقان سخن میگوید. سپس به غربت و پیری خود و امید به همت پیران اشاره میکند و در پایان میگوید برای کسی که خواهان کعبهٔ مقصود است، خار مغیلان راه مانند حریر است.
هوش مصنوعی: اگر مانند شیر دلیر و نیرومند نیستی، از این بیشهٔ شیران دور شو؛ زیرا در این کوچه دلاوران به خون آغشتهاند. راه عشق جای جانبازی است و ناتوانان را در آن راه نیست.
هوش مصنوعی: ای خواجه، پا به حریم خاندان ما بگذار تا اندیشهات روشن و چهرهات درخشان شود. «عترت» اشاره به خاندان پیامبر است که شاعر خود را از نسل آنان میداند.
هوش مصنوعی: ما در بیابان عشق تو سرگشته و حیران شدهایم، و حیرت ما چنان بزرگ است که واژهٔ «حیران» هم برای وصف آن کافی نیست.
هوش مصنوعی: ای زاهد، تو از حال دل ما چه میدانی؟ ما در میان گرداب دریای عشق غرقیم و تو بر کنارهٔ دریا ایستادهای.
هوش مصنوعی: ما با غم عشق خود سرگرمیم و تو با اندوههای خودت؛ بهرهٔ قلندر همین است: آوارگی و رفتن در راه بیابان.
هوش مصنوعی: کسانی که در این راه نگران جان خود نیستند، مرکب مقصود را به منزل میرسانند؛ یعنی فقط جانبازان به مقصد میرسند.
هوش مصنوعی: ای زاهد، به سلامت از کوچهٔ رندان برو؛ ما اهل وصالیم، پس برای ما از جدایی و هجران سخن مگو.
هوش مصنوعی: اگر به کوچهٔ عاشقان آمدی، مؤدب باش؛ مستان از خود بیخبر و ویراناند، پس با آنان از نظم و سامان زندگی سخن مگو.
هوش مصنوعی: گفتم که غریب و پیر و تهیدستم؛ به من پاسخ دادند که از همت و یاری پیران طریقت جوان خواهی شد.
هوش مصنوعی: در کوی تو سیلاب اشکم یاری کرد، تا از بخشش این باران، لاله و ریحان بروید؛ یعنی اشک عاشق مایهٔ شکوفایی است.
هوش مصنوعی: ما در هر حالی که باشیم راهمان به سوی توست؛ ما بندهٔ روی توایم، پس از ما روی برمگردان.
هوش مصنوعی: ای قاسم، اگر مراد تو رسیدن به کعبهٔ مقصود است، همهٔ خارهای مغیلان این راه برایت مانند حریر نرم خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این گنبد گردان که برآورد بدین سان
…ـان
ای منظره و کاخ برآورده به خورشید
تا گنبد گردان بکشیده سر ایوان
تاچون ز در باغ درآید مه نیسان
از دیدن او تازه شود روی بساتین
این گنبد پیروزهٔ بیروزن گردان
چون است چو بستان گه و گاهی چو بیابان؟
من خانه نه دیدم نه شنیدم به جز این نیز
یک نیمه بیابان و دگر نیمه گلستان
ناگاه گلستانش پدید آرد گلها
[...]
المنه لله که خورشید خراسان
از برج شرف گشت دگر باره درخشان
المنه لله که آراست دگر بار
دیوان خراسان بسزاوار خراسان
المنه الله که از کشتی عصمت
[...]
آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزدان
از قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان
هرگز نرسد کس بسر قدرت ایزد
هرگز نرسد کس بسر غیرت یزدان
گه کوه و بیابان کند از باغ و بساتین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.