من معدن اسرارم، اما بنمی گویم
من ابر گهربارم،اما بنمی گویم
در خانقه صورت در زاویه معنی
من طالب آن یارم،اما بنمی گویم
در آرزوی رویت روزان و شبان دایم
بی خوابم و بیمارم،اما بنمی گویم
آنیست ترا،ای جان،کز تو خجلست اعیان
آن از تو طلب دارم،اما بنمی گویم
من سوز درون دارم، من ساز برون دارم
سرگشته دلدارم،اما بنمی گویم
من عاشق و عیارم، درنورم و در نارم
من قلزم زخارم،اما بنمی گویم
در عشق رخت زارم، سرگشته چو پرگارم
حیران و گرفتارم،اما بنمی گویم
من سالک اطوارم، اندر طلب یارم
جویان و خریدارم،اما بنمی گویم
من شیفته یارم، من واقف اسرارم
من قاسم انوارم،اما بنمی گویم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی بر ردیف «اما بنمی گویم» استوار است و شاعر در آن احوال درونی خود را برمیشمارد: گنجینهٔ اسرار بودن، بیخوابی در آرزوی دیدار، سرگشتگی و پیمودن مراحل سلوک. با این همه در هر بیت تأکید میکند که این رازها را پنهان نگه میدارد. نکتهٔ ظریف شعر آن است که شاعر در همان حال که از رازداری سخن میگوید، همهٔ این احوال را بیان کرده است. در بیت پایانی نیز با بازی با تخلص «قاسم انوار» خود را بخشکنندهٔ نورها معرفی میکند.
هوش مصنوعی: من سرچشمه و گنجینهٔ رازهای الهی هستم، اما آنها را آشکار نمیکنم. من مانند ابری هستم که مروارید میبارد، ولی از این حال سخنی نمیگویم.
هوش مصنوعی: چه در خانقاه ظاهر و صورت و چه در گوشهٔ خلوتِ معنا، من جویای آن یار هستم، اما این را بر زبان نمیآورم.
هوش مصنوعی: شب و روز همیشه در آرزوی دیدن رویت بیخواب و بیمارم، اما از این رنج چیزی نمیگویم.
هوش مصنوعی: ای جان، تو لطف و کیفیتی پنهان («آن») داری که حقایق و موجودات عالم در برابر آن شرمندهاند. من همان را از تو میخواهم، اما آن را به زبان نمیآورم.
هوش مصنوعی: در درونم سوز و آتش عشق دارم و در ظاهر ساز و نوا، و سرگشتهٔ معشوقم، اما این حال را بازگو نمیکنم.
هوش مصنوعی: من عاشقی جوانمرد و چالاکم که هم در نور وصال و هم در آتش فراق به سر میبرم. من دریایی پرموج و خروشانم، اما این را نمیگویم.
هوش مصنوعی: در عشق چهرهٔ تو زار و نالانم و مانند پرگار به گرد یک نقطه سرگردانم. حیران و گرفتار عشق توام، اما چیزی نمیگویم.
هوش مصنوعی: من رهرویی هستم که منزلها و مراتب سلوک را میپیمایم و در جستوجوی یارم. جوینده و خواهان او هستم، اما این را آشکار نمیکنم.
هوش مصنوعی: من دلباختهٔ یار و آگاه از رازها هستم. من قاسم انوارم (به معنای پخشکنندهٔ نورها)، اما این را بر زبان نمیآورم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.