عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟
عجایب ترک یغمایی چه گویم؟
عجب حسن و عجب لطفی! عجب جان!
عجب تر از عجب هایی چه گویم؟
ترا از حد گذشت این لطف و احسان
دگر در حسن و زیبایی چه گویم؟
گواهی میدهد خلق دو عالم
که اندر حسن یکتایی چه گویم؟
تو در بستان جان سرو روانی
نه با مایی، نه بی مایی، چه گویم؟
دو عالم فی المثل چون یک قصیده است
تو آن شه بیت غرایی چه گویم؟
تو دریایی و من دریایی تو
ازین دریا و دریایی چه گویم؟
بسودای تو شد جانها سرافراز
ازین سودا و سودایی چه گویم؟
قرین ظلمتست این جان قاسم
تو خورشید دلارایی، چه گویم؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ستایشی عارفانه از معشوقِ ازلی است که شاعر در هر بیت با ردیفِ «چه گویم؟» ناتوانیِ زبان را از وصفِ او نشان میدهد. معشوق یگانهٔ دو جهان، سروِ باغِ جان، شاهبیتِ قصیدهٔ هستی و دریایی است که عاشق جزئی از آن است. در پایان شاعر جانِ خود را تاریک و معشوق را خورشیدی میداند که باید آن را روشن کند.
هوش مصنوعی: شگفتا که چه خوشاندام و زیبایی؛ چه بگویم؟ تو مانند ترکِ یغمایی (زیبارویِ دلربا و غارتگرِ دل) شگفتانگیزی و سخن از وصف تو ناتوان است.
هوش مصنوعی: چه زیبایی و لطف شگفتی داری و چه جانِ عجیبی هستی! تو از همهٔ شگفتیها شگفتتری؛ دیگر چه بگویم؟
هوش مصنوعی: لطف و بخشش تو از اندازه گذشته است؛ پس دربارهٔ زیباییات دیگر چه میتوانم بگویم؟
هوش مصنوعی: همهٔ مردمِ دنیا و آخرت گواهی میدهند که تو در زیبایی یگانه و بیهمتایی؛ من دیگر چه بگویم؟
هوش مصنوعی: تو در باغِ جان مانند سروی روان و خرامانی؛ نه کاملاً با مایی و نه بی ما هستی، و این حالِ حضور و غیاب را نمیتوان وصف کرد.
هوش مصنوعی: اگر دو جهان را به قصیدهای تشبیه کنیم، تو بهترین و درخشانترین بیتِ آن قصیدهای؛ بیش از این چه بگویم؟
هوش مصنوعی: تو دریایی و من غرقه و وابستهٔ دریای توام؛ از این دریا و از نسبتِ من با آن چه میتوانم گفت؟ یعنی هستیِ من از هستیِ تو جدا نیست.
هوش مصنوعی: جانها با عشق و شیدایی تو سربلند و ارجمند شدند؛ از این عشق و از عاشقانِ شیدا دیگر چه بگویم؟
هوش مصنوعی: جانِ قاسم (شاعر) همنشینِ تاریکی است و تو خورشیدِ دلافروزی؛ دیگر چه بگویم؟ یعنی تنها پرتوِ تو میتواند تاریکیِ جانِ او را روشن کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
منم نادان تو دانایی چه گویم
ز حال دل که بینایی چه گویم
ز دست نارسا و بخت کوتاه
به پیشت سرو بالایی چه گویم
دلم را جستجویت تشنه تر کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.