چراغ مرد معنی آشناییست
بقدر آشنایی روشناییست
بدرد عاشقی می سوز و می ساز
نوای عاشقان در بی نواییست
بجهد و سعی کس عاشق نگردد
که عشق ایمان بود، ایمان عطاییست
همه جمعیم، رندان، اندرین دیر
فغان جان درویش از جداییست
بنور عشق شاید رفتن این راه
چه جای علم وزهد و پارساییست؟
مگو: عاشق غریبست و فقیرست
که ملک عاشقان ملک خداییست
بوصف پارسایی باش، قاسم
که وصف پارسایی پادشاییست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی معرفت و عشق را چراغ راه سالک میداند و میگوید عشق مانند ایمان، موهبتی الهی است که با کوشش به دست نمیآید. شاعر عاشق را به تحمل درد و بینوایی فرا میخواند و نور عشق را بر علم و زهد برتر میشمارد. سپس فقر و غربت عاشق را در حقیقت پادشاهی در ملک خدا میخواند. در بیت پایانی، با آنکه پیشتر پارسایی را در برابر عشق کمارزش شمرده بود، خود را به پارسایی سفارش میکند و آن را پادشاهی مینامد.
هوش مصنوعی: چراغ راه انسانِ اهل معنا، آشنایی و معرفت است و هر کس به اندازهٔ آشناییاش روشنی و بینش دارد.
هوش مصنوعی: در درد عشق بسوز و آن را تحمل کن و با آن کنار بیا، زیرا ساز و سامان و آوازِ عاشقان در بیچیزی و بیسامانی است.
هوش مصنوعی: هیچکس با کوشش و تلاش خود عاشق نمیشود، چون عشق همان ایمان است و ایمان بخششی از سوی خداست، نه دستاورد آدمی.
هوش مصنوعی: ای رندان، ما همه در این دیر (عالم یا میخانهٔ عشق) گرد هم آمدهایم، اما ناله و فریاد جان درویش از درد جدایی از معشوق است.
هوش مصنوعی: این راه را تنها با نور عشق میتوان پیمود؛ در آن جایی برای علم و زهد و پرهیزکاری ظاهری نیست.
هوش مصنوعی: نگو که عاشق غریب و تهیدست است، زیرا قلمرو عاشقان همان قلمرو خداوندی است.
هوش مصنوعی: شاعر به خود، قاسم، میگوید: به صفت پارسایی آراسته باش، زیرا صفت پارسایی خود پادشاهی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.