ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانست
پر کن قدح باده، که دل در خفقانست
آن سرو روان رفت بهر جای که دل داشت
جان و دل ما در پی آن سرو روانست
آن شاه دل افروز، که سرمایه حسنست
هرجا که روان شد دل و جانها نگرانست
دلها همه گلشن شد و جانها همه روشن
آن ماه دل افروز مگر شمع جهانست؟
دل خواست که با عشق برآید بتجلد
هرچند که کوشید، ولیکن نتوانست
جام دل ما را بشکست آن مه روشن
گر جام شکسته است، ولی دوست همانست
ساقی، بده آن جام وز شفقت نظری کن
قاسم گذرانست و جهان در گذرانست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با خطاب به ساقی، از اضطراب دل و دلبستگی به محبوبی سخن میگوید که جانها در پی او رواناند و جهان از او روشن است. دل کوشید در برابر عشق پایداری کند و نتوانست، و هرچند معشوق دلش را شکست، دوستی او را همچنان پابرجا میداند. در پایان با یادآوری ناپایداری عمر خود و جهان، از ساقی جام و نگاهی از سر لطف میخواهد.
هوش مصنوعی: ای ساقی جانبخش که در جام تو جان و زندگی هست، پیالهٔ شراب را پر کن، زیرا دلم در تپش و اضطراب است.
هوش مصنوعی: آن محبوبِ سروقامتِ خرامان به هر جا که دلش خواست رفت، و جان و دل ما به دنبال آن سرو روان روانه است.
هوش مصنوعی: آن پادشاهِ دلافروز که سرمایه و اصل زیبایی است، به هر جا که برود، دلها و جانها نگران و چشمبهراه او هستند.
هوش مصنوعی: از حضور او همهٔ دلها چون گلستان شکفته و همهٔ جانها روشن شده است؛ گویا آن ماه دلافروز شمعی است که جهان را روشن میکند.
هوش مصنوعی: دل خواست با شکیبایی و پایداری در برابر عشق مقاومت کند و بر آن چیره شود، اما هرچه کوشید نتوانست.
هوش مصنوعی: آن ماه روشن جام دل ما را شکست؛ اما اگرچه جام دل شکسته است، دوست همان دوستِ پیشین است و مهر ما به او کم نشده است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، آن جام را بده و از سر مهربانی نگاهی به ما کن؛ زیرا قاسم (شاعر) رفتنی است و جهان نیز در گذر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
الْمِنَّةُ لِلّٰه که این ماهِ خزانست
ماهِ شُدن و آمدنِ راهِ رَزانست
از بسکه درین راهِ رز انگور کشانند
این راهِ رَز ایدون چو رهِ کاهکَشانست
چون قُوسِ قُزَح برگِ رَزان رنگبهرنگند
[...]
هجران تو ای شهره صنم باد خزانست
کاین روی من از هجر تو چون برگ رزانست
در طبع نشاطم طمع وصل چنانست
در باغ دلم باد فراق تو همانست
رازی ز ازل در دل عشاق نهانست
زان راز خبر یافت کسی را که عیانست
او را ز پس پردهٔ اغیار دوم نیست
زان مثل ندارد که شهنشاه جهانست
گویند ازین میدان آن را که درآمد
[...]
صدر ثقة الدین کنف خلق جهانست
خاک دراو کعبهٔ اشراف زمانست
آراسته از طالع او روی سپهرست
افروخته از طلعت او صحن جهانست
در خدمت او تقویت خرد و بزرگست
[...]
ای دیده در آن شکل و شمایل نظری کن
گر زآنکه تو را آرزوی دیدن جانست
روئیست در آن چشم جهانی متحیر
زلفی که پریشانی احوال جهانست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.