گرسنه به که برآید ز فاقه جانش و لرزد
از آن که دررسد از راه میهمانش و لرزد
نفس به گرد دل از مهر می تپد به فراقت
چو طایری که بسوزانی آشیانش و لرزد
منم به وصل به گنجینه راه یافته دزدی
که در ضمیر بود بیم پاسبانش و لرزد
دگر به کام خود ای دل چه بهره برد توانی
ز ساده ای که زنی بوسه بر دهانش و لرزد
نترسد ار ز گسستن خدا نخواسته باشد
چرا رسد سر آن طره بر میانش و لرزد؟
ز شور ناله دل دارد اضطراب روانم
چو رایضی که ز کف در رود عنانش و لرزد
ز جنبش مژه مانی دم نگاه به مستی
که بی اراده جهد تیر از کمانش و لرزد
ز شیخ وجد به ذوق نشاط نغمه نیابی
مگر به دل گذرد مرگ ناگهانش و لرزد
فغان ز خجلت صراف کم عیار که ناگه
برآورند زر قلب از دکانش و لرزد
گر از فشاندن جان شور نیست در سر غالب
چرا به سجده نهد سر بر آستانش و لرزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «...ش و لرزد» تصویرهای گوناگونی از لرزیدن میسازد: لرزش گرسنه از شرم مهمان، لرزش پرندهای که لانهاش سوخته، لرزش دزد در گنج، و لرزش عاشق در فراق و وصال. در میانه، شاعر به شیخ طعنه میزند که لرزهاش از ترس مرگ است نه از وجد، و صراف دغلکار را در رسواییاش تصویر میکند. در پایان، لرزش خود را بر آستان یار نشانه شوق جانفشانی میداند.
هوش مصنوعی: برای آدم گرسنه بهتر است که از شدت گرسنگی جان بدهد و بلرزد، تا اینکه مهمانی از راه برسد و او از شرم نداشتن چیزی برای پذیرایی بلرزد.
هوش مصنوعی: در دوری تو، جانم از عشق گرد دلم میتپد؛ مانند پرندهای که لانهاش را بسوزانی و او گرد آن بال بزند و بلرزد.
هوش مصنوعی: من در وصال تو مانند دزدی هستم که به گنج راه یافته، اما ترس از نگهبان در دلش است و میلرزد. یعنی حتی در وصال هم از ترس از دست دادن آرام ندارم.
هوش مصنوعی: ای دل، از نوجوان سادهدل و بیتجربهای که چون بر لبش بوسه بزنی از ترس و شرم میلرزد، دیگر چه کامی میتوانی بگیری؟
هوش مصنوعی: کمر یار چنان باریک است که اگر گیسو از پاره شدن آن، که خدا نکند، نمیترسید، چرا وقتی سر زلف به کمرش میرسد میلرزد؟
هوش مصنوعی: از شور و غوغای نالههای دلم، جانم آشفته و بیقرار است؛ مانند رامکننده اسب که افسار از دستش رها شود و بلرزد.
هوش مصنوعی: تو هنگام نگاه کردن، با جنبش مژگانت به کماندار مستی میمانی که بیاختیار تیر از کمانش رها میشود و کمان میلرزد. یعنی نگاهت ناخواسته دلها را زخمی میکند.
هوش مصنوعی: در شیخ از لذت شنیدن آواز، حال و وجدی نمیبینی؛ مگر آنکه ناگهان فکر مرگ به دلش بگذرد و از ترس بلرزد. طعنه است که لرزش شیخ از ترس مرگ است نه از شور عرفانی.
هوش مصنوعی: افسوس از شرمساری صرافِ کمفروش و دغلکار، وقتی ناگهان سکههای تقلبی را از دکانش بیرون بیاورند و او از رسوایی بلرزد.
هوش مصنوعی: اگر غالب در سر شوق جانفشانی ندارد، پس چرا سر به سجده بر آستان یار میگذارد و میلرزد؟ یعنی لرزش او نشان آمادگی برای فدا کردن جان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کند سپهر خم اندیشه کمانش و لرزد
شعاع مهر تصور کند سنانش و لرزد
به یاد رستم اگر زور بازوی تو درآید
چو چله بند شود تیر در کمانش و لرزد
اگر تصور قهرت کند ز بیم مکافات
[...]
زبان بهکام خموشی کشد بیانش و لرزد
نگه ز دور به حیرت دهد نشانش ولرزد
نگه نظاره کند از حیا نهانش و لرزد
زبان سخن کند از تنگی دهانش و لرزد
چه شوکت است ادبگاه حسن را که تبسم
[...]
خمش زخوی تو عاشق بود زبانش و لرزد
چو شمع شعله کشد مغز استخوانش و لرزد
ز دورباش تو دارم نگه به دامن مژگان
چو بلبلی که خورد صرصر آشیانش و لرزد
غبار دامن ناز تو را چو سرمه ز عزّت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.