یازده ساله کودکی هست به کاخم اندرون
سست وفا وسخت دل خردقضیب و گردکون
چون به رخ افکنم گره کای پسر و بیا بده
هیچ نگویدم که چه هیچ نپرسدم که چون
کیرش خرد و مختصر کونش و ز پاچه تا کمر
آن یک چون خیار تر این یک کوه بیستون
سر چو به خاک برنهد تن به هلاک در دهد
از چپ و راست برجهد همچو تکاور حرون
هرگه در سپوزمش ناف و شکم بدوزمش
شمعی بر فروزمش در غرفات اندرون
چونکه در او کنم فرو نالهٔ آخ آخ او
ساز شود ز چارسو چون بم و زیر ارغنون
بود دو سال بیشتر تا که کشیدمش ببر
حمدان سودمش بدر هر شب بهر آزمون
ساده بباید این چنین خرد ذکر گران سرین
تات ز خاطر حزین انده غم برد برون
ساده سزد نزارکی کیرش چون خبارکی
نه چو یکی منارکی رفته به چرخ نیلگون
گنده و زفت و پرشبق از خر نر برد سبق
کونش چون یکی طبق کیرش چون یکی ستون
ساده گر این چنین بود زیر تو هیچ نغنود
همدم لوطیان شود در سرش اوفتد جنون
هردم با قلندران نوشد ساغر گران
تا دل عشقپروران دارد غرق موج خون
ور به عتاب خیزیش تا به خطا ستیزیش
پنجهٔ تند و تیزیش افکندت بسرنگون
چون شمنت اگر صنم باید زی بتی بچم
کت نکند ز بار غم سینه فکار و دل زبون
پند مرا به جان شنو دل بنه بر نهال نو
تن به بلا شود گرو در سر عشق یار دون
زن به ره بتی قدم تازه چو روضهٔ ارم
عربدهاش زیادکم آشتیش بسی فزون
بیش ز مه جمال او کم به شماره سال او
تا بهگه وصال او چیره تو باشی او جبون
بیرم و طمه و لگد خم کنیش چو دال قد
زان سپسش به جزر و مد راست کنی الف به نون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده هزلی رکیک است که در آن گوینده از رابطهٔ جنسی خود با پسربچهای یازدهساله در خانهاش سخن میگوید و درد و ناچاری کودک را با لحنی شوخطبعانه وصف میکند. در نیمهٔ دوم، به شیوهٔ اندرز، پسرِ بزرگ و نیرومند را که سرکش است و با لوطیان و قلندران میگردد نکوهش میکند و توصیه میکند معشوقی کمسال و ناتوان برگزیده شود تا مطیع باشد. متن بازتابدهندهٔ هنجارهای آن روزگار در شعر هزل است و محتوای آن در واقع وصف آزار جنسی کودک است.
هوش مصنوعی: گوینده میگوید در خانهاش پسربچهای یازدهساله هست که کموفا و سنگدل است. مصراع دوم وصفی رکیک و جسمانی از اندام این کودک است.
هوش مصنوعی: هرگاه گوینده اخم کند و به او فرمان دهد که بیاید و تن بدهد، کودک چیزی نمیگوید و نمیپرسد چرا و چگونه؛ یعنی از روی ناچاری فرمانبردار است.
هوش مصنوعی: وصفی رکیک و اغراقآمیز از اندامهای کودک با تشبیه به خیار و کوه بیستون.
هوش مصنوعی: وصفی رکیک از رابطهٔ جنسی که در آن کودک سر به خاک مینهد و از درد مانند اسبی سرکش به چپ و راست میجهد.
هوش مصنوعی: ادامهٔ وصف رکیک رابطهٔ جنسی در اتاقهای خانه.
هوش مصنوعی: گوینده میگوید فریادهای دردآلود کودک در آن حال از هر سو مانند نواهای بم و زیر ارغنون بلند میشود.
هوش مصنوعی: گوینده میگوید بیش از دو سال است که او را در اختیار دارد و هر شب این کار را تکرار میکند. واژهٔ «حمدان» در مصراع دوم روشن نیست.
هوش مصنوعی: گوینده بهطنز حکم میکند که پسر نوخط باید چنین کوچکاندام و تنومند باشد تا غم را از دل عاشق ببرد.
هوش مصنوعی: پسر ساده باید لاغر و کوچکاندام باشد، نه تنومند و رشدکرده.
هوش مصنوعی: نکوهش پسر بزرگ و درشتاندامی که از نظر تن و اندام از خر نر هم پیشی گرفته است؛ با تشبیههای رکیک.
هوش مصنوعی: اگر پسر چنین بزرگ و نیرومند باشد، زیر فرمان تو نمیآرامد، همنشین لوطیان میشود و سرکش و دیوانهوار رفتار میکند.
هوش مصنوعی: چنین پسری مدام با قلندران جامهای بزرگ شراب مینوشد و دل عاشقان را در خون غرق میکند.
هوش مصنوعی: و اگر بر او خشم بگیری و برای خطایش با او درگیر شوی، با پنجهٔ نیرومندش تو را بر زمین میزند.
هوش مصنوعی: اگر مانند بتپرستان به بتی نیاز داری، به سوی معشوقی برو که بار غم سینهات را زخمی و دلت را خوار نکند.
هوش مصنوعی: گوینده پند میدهد که دل به «نهال نو» یعنی پسرِ کمسال ببند، زیرا عشق به معشوق فرومایه و نیرومند تن را گرفتار بلا میکند.
هوش مصنوعی: به دنبال معشوقی برو که مانند باغ ارم تازه باشد، کم ستیزه کند و بسیار آشتیجو باشد.
هوش مصنوعی: معشوقی که زیباییاش از ماه بیشتر و سالش کم باشد تا در هنگام وصال تو چیره باشی و او ناتوان و ترسان.
هوش مصنوعی: وصفی رکیک از رابطهٔ جنسی با چنین کودکی که بیمقاومت تسلیم میشود؛ با بازی با شکل حروف دال و الف و نون.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون
شمع چه، آفتاب هم، چون تو نشسته ای درون
ساقی حسن خود تو شو، ساقی خون خویش من
تو ز پیاله باده خور، من ز دل کباب خون
گریه چشم من نگر،سوز ندارد آبجو
[...]
چرخ ستاد از روش، خاک فتاد از سکون
توفت سمک به تاب وتب خفت فلک به خاک و خون
هوش ز مغز منقطع عقل ملازم جنون
سیرت دهر منقلب وضع زمانه واژگون
گشته نگون ز صدر زین برسر خاک تیره گون
پیکر پاره پاره ات خفته به خاک غرق خون
کمترم از سکون معین دشمنم از بلا فزون
باز به سرکشی و کین بخت و ستاره رهنمون
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.