بخش ۱ - آسمان: شب لطیف و ماه تابان دلبر است

بخش ۲ - زبان دل: می‌کند هردم طبیعت در جهان

بخش ۳ - نوبهار: نوبهارا دلکش و جان‌پروری

بخش ۴ - شکوفه: مدتی کاین مهر بالای منیر

بخش ۵ - بلبل: هر یکی از اختران تابدار

بخش ۶ - صبر و امید: ای زمان رفته حسرت پروری

بخش ۷ - ماه: از کجا می‌آیی با چندین شکوه

بخش ۸ - عشق: ای فروغ عشق بی تو زیستن

بخش ۹ - فلسفه: بامدادان که زمین و آسمان

بخش ۱۰ - زمستان: این جهان آیا چرا ویران شده است

بخش ۱۱ - بر مزار خواهران و برادران: ای گل‌ تر بلبلان را ترک کن

بخش ۱۲ - آفتاب: اختران با یکدیگر غمزه کنان

بخش ۱۳ - بر لب جوی: جویبارا دلنواز آواز تو

بخش ۱۴ - زمین و مردم: این زمین خاک پوش ای مردمان

بخش ۱۵ - وداع: الوداع ای دوستانم الوداع

بخش ۱۶ - یتیم: چون به یادم آید احوال یتیم

بخش ۱۷ - وطن: ای وطن همواره ما را دلبری

بخش ۱۸ - به کنار دریا: ای یم فرح فزای دلگشا

بخش ۱۹ - در مرگ دختر: ای دریغا ای دریغا دخترا

بخش ۲۰ - ایضا در سوگ دختر: آسمان افکند دورم از دیار

بخش ۲۱ - ایضا در ماتم دختر: این دل زار و ضریرم بختیار

بخش ۲۲ - خدا: گنبد بالای بی‌حد و کران

بخش ۲۳ - بر تربت خواهر: نزد گورت باز می‌آیم کنون

بخش ۲۴ - دل دردناک و غمگین: ای دل شوریده غمناک من

بخش ۲۵ - دختر نازنین: دخترا بخت و سعادت یار توست

بخش ۲۶ - در وفات برادر: بیهده‌ست این جمله الوان زمین