تعرضی بفلک دوش کردم و گفتم
که ای نیافته کس از تعرض تو امان
کدام شیوه گزینم چه کار گیرم پیش
که عاقبت نرسانی مرا زیانی ازان
فلک ز روی غضب تند گشت و داد جواب
که بی گناه تعرض بحال من مرسان
من آن نیم که ز من بی جهت کسی رنجد
تعرضی که مرا هست بی وسیله مدان
گر از میانه چو خط دایره کنار گرفت
که از کنار بنقطه کشیدمش بمیان
گر از تعرض بیداد من حذر داری
توکلی کن و بردار دل ز کار جهان
مشو مقید منصب مبین ملالت عزل
مخواه فایده در عمل مکش نقصان
ترا نظایر و اقران گروه پاکانند
نگاه دار حدود نظایر و اقران



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در گفتوگویی خیالی از فلک گله میکند که کسی از آزارش در امان نیست و میپرسد چه راهی برگزیند تا زیان نبیند. فلک با خشم پاسخ میدهد که آزارش بیسبب نیست و تنها کسانی را میرنجاند که خود را درگیر کار دنیا کردهاند. سپس اندرز میدهد که با توکل، دل از منصب و سود و کار دیوانی بردارد و در شمار پاکان و وارستگان بماند تا از گزند روزگار ایمن باشد.
هوش مصنوعی: دیشب به آسمان (فلک) اعتراض کردم و گفتم: ای که هیچکس از آزار و تعرض تو در امان نمانده است.
هوش مصنوعی: بگو چه روشی برگزینم و چه کاری در پیش گیرم که سرانجام از آن راه به من زیانی نرسانی؟
هوش مصنوعی: فلک از سر خشم تند شد و پاسخ داد: بیآنکه گناهی از من دیده باشی، به من تهمت آزار مزن.
هوش مصنوعی: من کسی نیستم که بیدلیل کسی از من برنجد؛ آزاری را که از من میرسد بیسبب و بیعلت مپندار.
هوش مصنوعی: اگر کسی مانند خط پیرامون دایره از میانهٔ کارها کناره گرفت، کیست که من او را از کنار به نقطهٔ مرکز و به میان گرفتاریها کشیده باشم؟ یعنی هر که از کار دنیا کنار بکشد، من آزارش نمیدهم.
هوش مصنوعی: اگر از ستم و آزار من پرهیز داری، به خدا توکل کن و دل از کار و بار دنیا بردار.
هوش مصنوعی: در بند مقام و منصب مباش تا رنج برکناری را نبینی؛ از کار و شغل دیوانی سود مخواه تا زیان آن را هم نکشی.
هوش مصنوعی: همتایان و همانندان تو گروه پاکان و وارستگاناند؛ پس در حد و اندازهٔ همانندان خود بمان و از مرز آنان بیرون مرو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
توانگری و بزرگی و کام دل بجهان
نکرد حاصل کس جز بخدمت سلطان
یمین دولت کایام ازو شود میمون
امین ملت کایمان ازو شود تابان
همه عنایت یزدان بجمله بهرۀ اوست
[...]
بزرگی و شرف و قدر و جاه و بخت جوان
نیابد ایچکسی جز بمدحت سلطان
یمین دولت ابوالقاسم آفتاب ملکوک
امین ملت محمود پادشاه جهان
خدایگانی کاندر جهان بدین و بداد
[...]
بهار تازه ز سر تازه کرد لاله ستان
برنگ لاله می از یار لاله روی ستان
جهان جوان شد و ما همچنو جوانانیم
می جوان بجوان ده درین بهار جوان
بشادکامی امروز داد خویش بده
[...]
اگر نجست زمانه بلای خلق جهان
چرا ز خلق جهان روی او بکرد نهان
اگر نخواست دلم زار و مستمند چنین
چرا نگاشت رخش خوب و دلفریب چنان
اگر نگشت دل من تنور آتش عشق
[...]
شب دراز و ره دور و غربت و احزان
چگونه ماند تن یا چگونه ماند جان
بسان مردم بی هوش گشته زار و نزار
دلم ز درد غریبی تن از غم بهتان
مرا دو دیده به سیر ستارگان مانده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.