دلم افتاد به دنبال سوار عجبی
شه سوار عجبی کرده شکار عجبی
برده هوش از سر من زلف پری سیمایی
کرده دیوانه مرا سلسله دار عجبی
پیش هر حلقهٔ آن زلف شمردم غم دل
حلقههای عجبی بود و شمار عجبی
زلف آشفتهٔ او خواسته آشفته دلم
بی قرار عجبی داده قرار عجبی
جان به یک جلوهٔ جانانه نمودیم نثار
جلوهگاه عجبی بود و نثار عجبی
دوش آن تار سر زلف به چنگ آوردم
شب تاریک زدم چنگ به تار عجبی
هم لبش بوسه زدم هم به کنارش خفتم
بوسهگاه عجبی بود و خمار عجبی
بامدادان شد و مست از می دوشیم هنوز
وه که خمر عجبی بود و خمار عجبی
عشق چندی به دلم خیمه به خرسندی زد
شهریار عجبی بود و دیار عجبی
گرد من رقص کنان رفت پی محمل دوست
کاروان عجبی بود و غبار عجبی
تنگ شد کار به من یک دو سه پیمانه زدم
مژده ای دل که زدم دست به کار عجبی
دست نقاش فلک بهر تماشای ملک
هر شب آراسته در پرده نگار عجبی
کار فرمای دم تیغ ملک ناصردین
آن که هر لحظه گشودهست حصار عجبی
هر که دید آن لب و گیسو به فروغی گوید
مهره بوالعجبی دیدم و مار عجبی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلبستگی به یک سوار جوان و زیبا سخن میگوید که او را دیوانه کرده است. زیبایی زلف و چهره آن معشوق به حدی است که شاعر را در حالتی گیج و حیرتزده قرار داده و او به دنبال لحظات شیرین با معشوق میگردد. شاعر از احساسات عمیق خود، بوسهها و جشنهای شبانهای که با او دارد، میگوید و اشاره به حالتی از مستی و شوق دارد. همچنین، او به چرخش کاروان عشق و زیباییهای آن اشاره میکند و در پایان به تجربه عاطفی و زیبای خود نسبت به معشوق میبالد.
هوش مصنوعی: دل من به سوی سوار زیبا و عجیب رفته است و او، شه سوار عجیبی، مرا به دام انداخته است.
هوش مصنوعی: زلف سیاه و زیبای آن دختر پریچهره، توجه و عقل مرا گرفته و به شدت مجنون کرده است، به گونهای که او مانند یک سلسلهدار محبتی عجیب در قلب من ایجاد کرده است.
هوش مصنوعی: در برابر هر حلقه از آن زلف، غم دل را شمردم که حلقههایش بسیار عجیب و شمار آنها نیز شگفتآور بود.
هوش مصنوعی: زلفهای آشفتهٔ او، دل آشفتهٔ مرا که همیشه بیقرار است، آرامش خاصی بخشیده و این آرامش هم خودش بسیار عجیب و غریب است.
هوش مصنوعی: به خاطر یک جلوهٔ زیبا و دلربا، جان خود را فدای آن کردیم؛ زیرا آنجا محلی شگفتانگیز و زیبا بود و فدای آن زیبایی نیز شگفتانگیز بود.
هوش مصنوعی: دیشب رشتهای از موی زیبا را به دست گرفتم و در شب تاریک، با شوق و هیجان بر آن نوازش کردم.
هوش مصنوعی: لب او را بوسیده و در کنار او خوابیدهام. همانطور که بوسهگاهش جالب و جذاب بود، حالت مستی و بیخبریام نیز بسیار شگفتانگیز بود.
هوش مصنوعی: صبح شده و هنوز از شراب دیشب مست هستم. ای کاش میدانستی که این شراب چه حال و هوای عجیبی دارد و چگونه انسان را به شوق میآورد.
هوش مصنوعی: مدت مدیدی عشق به دل من جا گرفته و خوشحالی و شادابی را به همراه داشته است. شهری که در آن زندگی میکنم و دیاری که به آن تعلق دارم، واقعاً عجیب و شگفتانگیز هستند.
هوش مصنوعی: دور من در حالی که شادی میکرد، به سمت کالسکهٔ دوست رفت. این صحنه بسیار شگفتانگیز و پرهیاهو بود و گرد و غبار ناشی از آن نیز جالب بود.
هوش مصنوعی: به خاطر فشار و سختیهایی که بر من وارد شده، یک یا دو بار شراب نوشیدم. ای دل، خوشحال باش که کار عجیبی را شروع کردهام.
هوش مصنوعی: نقاش آسمان هر شب برای نمایش زیباییهای عالم، تصویری تماشایی در پس پردهای از نقش و نگار آماده میکند که فوقالعاده است.
هوش مصنوعی: کارفرما یا فرماندهٔ تیغ ملک ناصرالدین، کسی است که هر لحظه حصار شگفتیها را باز کرده و چیزهای عجیب و غریب را نمایان میسازد.
هوش مصنوعی: هر کسی که آن لب و موهای زیبا را ببیند، به فروغی (بسطامی) خواهد گفت که او مهرهای عجیب و ماری حیرتآور را دیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هجر در دامن دل ریخته خار عجبی
گلبن حسرت ما، کرده بهار عجبی
ناخنم تیشه شد وسینهٔ من کوه غم است
زده ام دست، دلیرانه به کار عجبی
سودی از دولت همسایگی ماه نکرد
[...]
تا دل اندر نظر آورده نگار عجبی
ز اشک خونین برخم کرده نگار عجبی
کرده از خون شهیدان کف سیمین گلرنگ
بسته تهمت بحنا حیله شعار عجبی
سر سیر چمنم نیست چه در حسن تراست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.