در پا مریز حلقهٔ زلف بلند خویش
ترسم خدا نکرده شوی پای‌بند خویش
منت خدای را که به تسخیر ملک دل
حاجت بدان نشد که بتازی سمند خویش
حیف است بر لب تو رساند لبی رقیب
کالوده مگس نتوان کرد قند خویش
یا از شکنج طره کمندی به ره منه
یا رحمتی به آهوی سر در کمند خویش
با ناله در غم تو ز بس خو گرفته‌ام
آسوده‌ام به نالهٔ ناسودمند خویش
مشکل شده‌ست کار من از عشق روی تو
لیکن چه چاره با دل مشکل‌پسند خویش
خون می‌چکد ز غنچه به کارش اگر کنی
شیرین تبسمی ز لب نوش‌خند خویش
شوق سپند خال تو کرد آن چه با دلم
مجمر نکرده ز آتش خود با سپند خویش
ای شه سوار حسن فروغی اسیر تست
غافل مشو ز خاک گرفتار بند خویش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق می‌پردازد و از ترس اسیری در زلف او سخن می‌گوید. او به زیبایی ظاهری معشوق اشاره می‌کند و بر لزوم حفاظت از عشق و هویت خویش تأکید دارد. شاعر حسرت می‌خورد که زیبایی معشوق نباید به دست رقیبی برسد و نگران تأثیر عشق بر خود است. او در نهایت خود را در بند عشق و زیبایی معشوق می‌بیند و ابراز می‌کند که چاره‌ای جز پذیرش این وابستگی ندارد. عشق او با درد و ناله همراه است و شکست‌های روحی را در پی دارد.
هوش مصنوعی: مبادا در دام زلف بلند معشوق بیفتی، زیرا می‌ترسم که خدا نکرده، به او وابسته شوی و گرفتار شوی.
هوش مصنوعی: شکر خدا را که نیازی به تسخیر قلب محبوب نداشتم، زیرا او به لطف و انعام خود، با زیبایی و دلربایی‌اش به من نزدیک شد، بدون آنکه نیاز به جنگ و تلاش داشته باشم.
هوش مصنوعی: عیب و حیف است که لب تو به کسی برسد، در حالی که آن شخص مانند مگس، بی‌ارزش و حقیر است؛ زیرا در این صورت نمی‌توان قند و شیرینی لب خود را در کنار او به نمایش گذاشت.
هوش مصنوعی: یا از جمع کردن موهای خود دست بکش و آن را در راه من نگذار، یا به من رحمت کن در حالی که خود را مانند آهویی در دام گرفتار کرده‌ای.
هوش مصنوعی: من به خاطر غم تو به قدری عادت کرده‌ام که دیگر برایم ناله کردن به خاطر مشکلات خودم هم راحت شده است.
هوش مصنوعی: عشق به تو کار من را دشوار کرده است، اما نمی‌توانم برای دل خودم که همیشه در مشکل است، راه‌حلی پیدا کنم.
هوش مصنوعی: اگر لبخند شیرین و دلنشینی از تو بزنید، غنچه‌ای که نماد عشق و محبت است، از عشق به شما به حالتی از شوق و خونریزی می‌افتد. در واقع، این ابراز عشق و محبت شما می‌تواند جان تازه‌ای به دل او بدهد.
هوش مصنوعی: شوق و عشق به خال تو، آنقدر شعله‌ورم کرده که هیچ چیز دیگری نتوانسته با دل من این‌گونه بسوزاند؛ حتی آتش خودم هم نتوانسته اینقدر قوی باشد.
هوش مصنوعی: ای شاه سوار زیبایی، حسن فروغی (شاعر) اسیر عشق تو شده است. غافل مشو از این که خودت در خاک و بند دنیای مادی گرفتار هستی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکس گرفته دامن سرو بلند خویش
ماییم و گوشه‌ای و دل دردمند خویش
زاهد به کوی عافیتم می‌نمود راه
روی تو دید، گشت پشیمان ز پند خویش
تا نیشکر شکسته نشد کام از او نیافت
[...]
با نی شکر بگو که ننازد به قند خویش
گر بایدش لب تو بر آید ز بند خویش
ما را به درد ما بگذار ای طبیب درد
خوش خاطریم ما ز دل دردمند خویش
زاهد تو راست سایه طوبی و باغ خلد
[...]
مردود خلق گشتم و گشتم پسند خویش
رستم ز بند غیر و فتادم به بند خویش
تا چند درد زهر بکامم زجام غیر
زین پس من و مذاق خوش از صاف قند خویش
ما را بتلخکامی خود ذوق دیگر است
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.