یک شب آخر دامن آه سحر خواهم گرفت
داد خود را زان مه بیدادگر خواهم گرفت
چشم گریان را به طوفان بلا خواهم سپرد
نوک مژگان را به خوناب جگر خواهم گرفت
نعرهها خواهم زد و در بحر و بر خواهم فتاد
شعلهها خواهم شد و در خشک و تر خواهم گرفت
انتقامم را ز زلفش مو به مو خواهم کشید
آرزویم را ز لعلش سر به سر خواهم گرفت
یا به زندان فراقش بی نشان خواهم شدن
یا گریبان وصالش بی خبر خواهم گرفت
یا بهار عمر من رو بر خزان خواهد نهاد
یا نهال قامت او را به بر خواهم گرفت
یا به پایش نقد جان بیگفتگو خواهم فشاند
یا ز دستش آستین بر چشم تر خواهم گرفت
یا به حاجت در برش دست طلب خواهم گشاد
یا به حجت از درش راه سفر خواهم گرفت
یا لبانش را ز لب همچون شکر خواهم مکید
یا میانش را به بر همچون کمر خواهم گرفت
گر نخواهد داد من امروز داد آن شاه حسن
دامنش فردا به نزد دادگر خواهم گرفت
بر سرم قاتل اگر بار دگر خواهد گذشت
زندگی را با دم تیغش ز سر خواهم گرفت
باز اگر بر منظرش روزی نظر خواهم فکند
کام چندین ساله را از یک نظر خواهم گرفت
یا سر و پای مرا در خاک و خون خواهد کشید
یا بر و دوش ورا در سیم و زر خواهم گرفت
گر فروغی ماه من برقع ز رو خواهد فکند
صد هزاران عیب بر شمس و قمر خواهم گرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس دلشکستگی و آرزوهای پرشور خود سخن میگوید. او تصمیم دارد در آخرین لحظات تنهایی و فراق، از عواطف خود با شدت و حرارت دفاع کند و به دنبال تحقق آرزوهای نهفتهاش باشد. با تصویرسازی از دلبستگی به معشوق، به انتقامجویی و طلب وصال فکر میکند و گاهی به ناپایداری زندگی اشاره میکند. او در دل با امید و ناامیدی میجنگد و در نهایت بر این نکته تأکید میکند که عشق و دلبستگی، بهای سنگینی دارد و ممکن است سرنوشتاش به شدت تحت تأثیر این احساسات قرار گیرد.
هوش مصنوعی: در آخرین شب، از درد و نالهام دست و دامن خواهم گرفت و برای آن معشوق ظالم که چون مه است، حق و ناحقی خود را به او خواهم گفت.
هوش مصنوعی: چشمهای گریانم را در برابر طوفان مصیبت قرار میدهم و مژگانم را با خون دل به هم میزنم.
هوش مصنوعی: آرزو دارم که با صدای بلند فریاد بزنم و در دریا و زمین بیفتم. مانند شعلهای آتشین میشوم و همه جا، چه تر و چه خشک، را در برمیگیرم.
هوش مصنوعی: انتقامم را از زلف او به آرامی و دقت خواهم گرفت و آرزویم را از لبانش به طور کامل خواهم بدست آورد.
هوش مصنوعی: یا به خاطر دوری او به جایی خواهم رفت که اثری از من نخواهد بود، یا در پی وصالش خواهم بود اما بیخبر و در گمگشتگی میمانم.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر بیان میکند که ممکن است بهار زندگیاش به پاییز تبدیل شود و یا اینکه قد و قامت محبوبش را در آغوش بگیرد. به عبارتی، او در حال انتخاب میان از دست دادن جوانی و شادابی یا نزدیک شدن به محبوب است.
هوش مصنوعی: یا بیهیچ سخنی جانم را به پایش فدای او خواهم کرد، یا از دست او آستینش را به چشمان گریانم میزنم.
هوش مصنوعی: یا برای رسیدن به آرزوهایم، دستم را به سوی او دراز میکنم، یا با دلیل و مدرک، از در او راهی به سفر خواهم یافت.
هوش مصنوعی: یا لبهای او را مثل شکر میمکیدم یا دور کمرش را به آغوش میکشیدم.
هوش مصنوعی: اگر امروز آن شاه زیبا (حسن) به من داد ندهد، من فردا در پیش داور (دادگر) از او شکایت و طلب حق خواهم کرد.
هوش مصنوعی: اگر بار دیگر قاتل بر سر من بیافتد، زندگیام را با دم تیغش به پایان خواهم رساند.
هوش مصنوعی: اگر روزی دوباره به محبوب نگاه کنم، میتوانم آرزوی چندین سالهام را تنها با یک نگاه برآورده کنم.
هوش مصنوعی: یا او مرا در خاک و خون خواهد افکند، یا من زیباییهای او را در جواهر و دارایی خواهم آراست.
هوش مصنوعی: اگر فروغی (شاعر) مانند ماه، حجاب خود را کنار بزند، من بر خود و درخششهای شگفتانگیز او عیبهای زیادی مینهم که این عیبها به اندازهی درخشش شمس و قمر خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.