بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری
بیادب لب به لب آه و فغان نگذاری
همّت آنست که بیبرگ درآیی به چمن
زحمت برگفشانی به خزان نگذاری
مردی آنست که با بندگی آزاد روی
خویش را در ته این بارِ گران نگذاری
خضرواری طلب ترک رسوم خردست
بیجنون پا به بیابان جهان نگذاری
چهرهٔ تُرک جهان رنگ رعونت دارد
پای همّت به سر کون و مکان نگذاری
اختیار دل ما در سر زلفت گر هست
سر این رشته به دست دگران نگذاری
شاهدِ شرم تنکروی و، تمنّا گستاخ
نگه حسرت ما را به زبان نگذاری
با چنین چهره اگر میزده آیی به چمن
رنگ بر چهرة گلزار خزان نگذاری
گر تو خواهی که زنی لاف محبت فیّاض
شرط عشق است که از خویش نشان نگذاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل آداب ورود به بزم عشق را برمیشمارد: ادب نگه داشتن، بیتعلقی، آزادگی در عین بندگی، رها کردن رسمهای عقل و دوری از غرورِ ترک دنیا. در میانهٔ غزل روی سخن به معشوق برمیگردد و شاعر از او میخواهد اختیار دل را به دیگران نسپارد و از اثر زیباییاش بر گلزار میگوید. در بیت پایانی، شاعر خود را خطاب میکند و نتیجه میگیرد که شرط ادعای عشق، فنای کامل خویشتن است.
هوش مصنوعی: اینجا مجلس عشق است. سبکسرانه و بیپروا پا در آن نگذار و از سر بیادبی آه و ناله را بر لب نیاور.
هوش مصنوعی: بلندهمتی آن است که بیبرگ و بیتعلق به باغ درآیی تا پاییز زحمت ریختن برگهایت را نکشد. یعنی پیش از آنکه روزگار تعلقاتت را بگیرد، خودت از آنها دست بکشی.
هوش مصنوعی: جوانمردی آن است که در عین بندگی آزاده زندگی کنی و خود را زیر این بار سنگین تعلقات دنیا گرفتار نکنی.
هوش مصنوعی: طلب حقیقت، مانند راه خضر، نیازمند کنار گذاشتن رسمها و قاعدههای عقل است. پس بیشور و جنون عاشقانه پا به بیابان جهان نگذار.
هوش مصنوعی: چهرهٔ جهانِ زیبارو و بیوفا، که چون ترکان دلبر است، رنگ خودپسندی و تکبر دارد. پس با غرور پای همت بر سر هستی و جهان نگذار و به ترک آن فخر نفروش.
هوش مصنوعی: ای معشوق، اگر اختیار دل ما در دست سر زلف توست، سر این رشته را به دست دیگران نسپار.
هوش مصنوعی: شرم مانند زیبارویی کمرو و حساس است و آرزو گستاخ و بیپرواست. پس نگذار نگاه پرحسرت ما به زبان بیاید و آشکارا گفته شود.
هوش مصنوعی: اگر با چنین چهرهای مست به باغ بیایی، از رنگ پاییز بر چهرهٔ گلزار اثری نمیماند. یعنی زیبایی تو باغ را دوباره شاداب و بهاری میکند.
هوش مصنوعی: ای فیاض، اگر میخواهی ادعای محبت کنی، شرط عشق این است که از خودت هیچ نشانی باقی نگذاری و خودی خود را فانی کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کوش تا دل به تماشای جهان نگذاری
داغ افسوس بر آیینه جان نگذاری
چاه این بادیه از نقش قدم بیشترست
پای مستانه به صحرای جهان نگذاری
نفس تند، عنان دادن عمرست از دست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.