نظرباز صف مژگانش با خنجر کند بازی
تماشایی تیغ ابرویش با سر کند بازی
نمایانست خال سبز در چین سر زلفش
بسان طفل هندویی که در چنبر کند بازی
من و یک نیم جان آن نیز نذر باختن دارم
حریف مهربانی کو که با من سر کند بازی
سر زلف درازت سرکش و من سخت کوته دست
کجا در دست من افتد، مگر اختر کند بازی
به گردون سر فرو نارد ز شوخی نازنین من
مسیح است آنکه چون طفلان به خاکستر کند بازی
اگر از شش جهت بندد فلک ره بر دل تنگم
نیندیشد همان این مهره در ششدر کند بازی
نترسد چشمم ار سیلاب غم عالم فرو گیرد
که طوفان دیده با دریای پهناور کند بازی
باین بیطاقتی کارم سپرداریست در رزمی
که دل در سینة شیران جنگاور کند بازی
نمک پروردة دریا نمیاندیشد از دریا
فلک در آب چشمم همچو نیلوفر کند بازی
پس از قتلم که هر کس سر به زانوی الم باشد
سرم در دامن تیغ تو با جوهر کند بازی
دم تیغ تو دارد اختلاطی با دل فیّاض
ندیدم آب را هرگز که با اخگر کند بازی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «کند بازی» از بیباکی عاشق در برابر خطرهای عشق سخن میگوید. مژه و ابرو و زلف معشوق به خنجر و تیغ و حلقهٔ دام مانند شدهاند، و عاشق نیمهجان خود را آمادهٔ باختن میداند و از سختیهای روزگار و سیلاب غم نمیهراسد. در پایان، کشته شدن به تیغ معشوق برای او مایهٔ شادی است و دل آتشین فیاض با آب تیغ او درمیآمیزد.
هوش مصنوعی: صف مژگان معشوق چنان است که نظربازیاش با خنجر است و هر که به تیغ ابروی او تماشا کند، با سر خود بازی میکند و جانش را به خطر میاندازد.
هوش مصنوعی: خال سبز معشوق در میان پیچ و خم سر زلفش پیداست؛ مانند کودک هندوی سیاهی که درون حلقهای بازی میکند.
هوش مصنوعی: من جز نیمهجانی ندارم و آن را هم نذر کردهام که در بازی عشق ببازم؛ کجاست حریف مهربانی که با من بر سر جان بازی کند؟
هوش مصنوعی: سر زلف بلند تو سرکش است و دست من بسیار کوتاه است؛ زلف تو هرگز به دست من نمیافتد، مگر بخت و ستارهام یاری کند.
هوش مصنوعی: نازنین من از شوخی و ناز حتی به آسمان هم سر فرود نمیآورد؛ در برابر او مسیح که بر آسمان است، مانند کودکی است که با خاکستر بازی میکند.
هوش مصنوعی: اگر آسمان از هر شش سو راه را بر دل تنگم ببندد، دلم پروا نمیکند و این مهره در همان خانهٔ ششدر هم به بازی ادامه میدهد.
هوش مصنوعی: اگر سیلاب غم همهٔ جهان را فرا بگیرد، چشم من نمیترسد؛ زیرا کسی که طوفان دیده است با دریای پهناور هم بازی میکند.
هوش مصنوعی: با همهٔ ناتوانیام، کارم سپرداری در نبردی است که در آن دل در سینهٔ شیران جنگجو از ترس میلرزد.
هوش مصنوعی: کسی که در دریا پرورده شده از دریا نمیترسد؛ چشم من چنان پراشک است که آسمان در آب آن مانند نیلوفر شناور است و بازی میکند.
هوش مصنوعی: پس از کشته شدنم، وقتی همه از اندوه سر به زانو گذاشتهاند، سر من در دامن تیغ تو شادمانه با جوهر آن بازی میکند.
هوش مصنوعی: دم تیغ تو با دل فیاض آمیزش و همنشینی دارد؛ هرگز ندیده بودم آب با اخگر آتش بازی کند و آن را خاموش نکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازی
ز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی
عبث خورشید تابان می زند سرپنجه با آهم
سر خود می خورد شمعی که با صرصر کند بازی
ز زور باده من شیشه گردون خطر دارد
[...]
نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازی
خم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
قیامت قامتی در چرخ آورده است گردون را
که با هر جلوهاش آشوب صد محشر کند بازی
همین نقشی تو از افلاک میبینی و خرسندی
[...]
به گلزاری که آن شوخ پریپیکر کند بازی
غبارم چون پر طاووس گل بر سر کند بازی
جهان دریای خون گردد اگر چشم سیه مستش
ز دست افشانی مژگان به ابرو سر کند بازی
گدایی کز سر کوی تو خاکی بر جبین مالد
[...]
بتی دارم که لعلش با لب کوثر کند بازی
خطش در صفحه آیینه با جوهر کند بازی
دلم را برده بازیگوش طفلی کز ره شوخی
دو چشم کافرش با مسجد و منبر کند بازی
بت خود کردهام در کعبه دل کامبخشی را
[...]
ز تأثیر محبت دل به زلفش سر کند بازی
به این جرئت کجا با مار افسونگر کند بازی
دل من گرد چشم یار میگردد ازان ترسم
شود زخمی چون آن طفلی که با خنجر کند بازی
ندارد هیچ وزنی وقت استیلای غم تمکین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.