|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
کی بود کی، خویش را در دام پرواز افکنیم
گوشة امنی ندارد گلشن وارستگی
خویش را در مأمن چنگال شهباز افکنیم
بی‌خراش سینه زلف بی‌گره دان ناله را
پیچ و تابی چند در ابریشم ساز افکنیم
شکوه نازک شد ندارد تاب آسیب نقاب
پردة پوشیدگی از چهرة راز افکنیم
ناز بالش از پر عنقا کنیم از بهر خواب
پهلوی راحت اگر بربستر ناز افکنیم
وقت آن آمد که با گل در چمن هر صبحگاه
از صدای خنده آوازی به آواز افکنیم
در هوای وصل او فیّاض هر دم از شتاب
صد گره بر بال و پر از شوق پرواز افکنیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تامل درباره زندگی و احوال خود می‌پردازد و به دنبال یافتن آزادی و رهایی از قیدهای مختلف است. او از بی‌پناهی در گلشن وارستگی سخن می‌گوید و بر لزوم پرواز و تلاش برای رهایی تاکید می‌کند. همچنین به زیبایی و غنای عشق اشاره می‌کند و از لحظات شاد زندگی می‌گوید که باید با آهنگ و شادی زیسته شود. در نهایت، شاعر اشتیاق به وصال معشوق و پرواز در این فضای عاشقانه را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: تا کی باید بی‌تحرک و ساکت در جایی استراحت کنیم؟ چه زمانی فرا می‌رسد که خود را در مسیر پرواز و بلندپروازی قرار دهیم؟
هوش مصنوعی: باغ آزادی و رهایی نمی‌تواند مکانی امن برای ما باشد، چرا که در دام شکارچی بزرگ و قدرتمند قرار می‌گیریم.
هوش مصنوعی: بدون اینکه زخم و خراشیدگی بر سینه‌ام داشته باشم، بی‌هیچ دلیلی ناله‌هایم را با پیچ و تاب‌های مختلف به مانند یک ساز ابریشمین درآوریم.
هوش مصنوعی: زیبایی و لطافت به قدری حساس است که تحمل هیچ گونه آسیب یا آسیب‌پذیری را ندارد. ما باید از دلایل پنهان و رازهای خود حفاظت کنیم و این پرده‌ی پوشیدگی را نگه داریم.
هوش مصنوعی: ما با ناز و زیبایی خود، آرامش را برای خواب راحتی به سمت خود می‌کشیم و اگر هم بخواهیم به زینت خود ببالیم، آن را بر تختی نرم و راحت می‌گذاریم.
هوش مصنوعی: وقتی که زمانش فرا رسد، هر صبح در چمن با گل‌ها، از صدای خنده‌مان آهنگی بسازیم و آوازه‌خوانی کنیم.
هوش مصنوعی: در فضای نزدیکی به او، هر لحظه با بخشش و فراوانی، از شدت شوق، صدها گره بر بال و پر خود می‌افکنیم تا بتوانیم آزادانه پرواز کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.