از بیم دریا کی کنم ترک این ره کوتاه را
من خود به امّید خطر خوش کرده‌ام این راه را
در وادی عشق و جنون منّت مکش از رهنمون
ره می‌نماید بوی خون گم کردگان راه را
پست و بلند این سفر هموار شد بر بی‌خبر
دیو طبیعت می‌زند در هر قدم این راه را
در سینه تا کی حفظ غم در دیده تا کی ضبط نم
چون باد و باران سر بهم دادیم اشک و آه را
یعقوب را دل پر ز خون بخت زلیخا سرنگون
یوسف به آغوش اندرون با تیره‌بختی چاه را
از عکس ساقی تاب می وآنگه من و دوری ز وی
در آب بیند تا به کی دیوانه روی ماه را
فیّاض اگر افتاده‌ام خوارم مبین آزاده‌ام
بر بام گردون می‌زند تجرید من خرگاه را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و جنون سخن می‌گوید و به تصویر کشیدن مسیر سخت و خطرناک این راه می‌پردازد. او با بی‌میلی به ترک این راه روبه‌رو است، در حالی که خطر و درد را به امید رسیدن به معشوق تحمل می‌کند. شاعر به یاد شخصیت‌هایی چون یعقوب و یوسف اشاره می‌کند و از غم و دوری معشوق سخن می‌گوید. در نهایت، او با افتادگی و قدرت درونی‌اش، آزادگی‌اش را نشان می‌دهد و می‌گوید که اگرچه در چالش‌ها به زمین افتاده، اما هنوز قوی و مقاوم باقی مانده است.
هوش مصنوعی: از ترس دریا، چرا این مسیر کوتاه را ترک کنم؟ من خود به امید خطر، این راه را انتخاب کرده‌ام.
هوش مصنوعی: در دنیای عشق و دیوانگی، از نصیحت و راهنمایی کسی قدردانی نکن، چرا که در این مسیر، بوی خون کسانی که راه را گم کرده‌اند، به ما نشانه‌ای از راه می‌دهد.
هوش مصنوعی: سختی‌ها و آسانی‌های این سفر کم‌کم به سامان رسید، اما طبیعت بی‌خبر همچنان در هر گام این مسیر چالش‌هایی را پیش روی ما قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: در دل تا کی باید غم را پنهان کرد و در چشم تا کی باید اشک را نگه داشت؟ مانند باد و باران، با هم جمع شده‌ایم و به گریه و ناله پرداخته‌ایم.
هوش مصنوعی: یعقوب به شدت نگران و غمگین است به خاطر بلاهایی که بر زلیخا نازل شده و این که یوسف در چاهی افتاده و در نتیجه این وضعیت، او نیز دچار بدبختی و درد و اندوه می‌شود.
هوش مصنوعی: ساقی با صدای دل‌انگیز خود، حالتی پررنگ و زیبا ایجاد می‌کند و من از دوری او در حال غرق شدن در خیال و حسرت هستم. تا چه زمانی باید مجذوب و دیوانه زیبایی صورت ماه‌وار او بمانم؟
هوش مصنوعی: ای خدای بخشنده، اگر در حال حاضر در نظر تو خوار و خفیف به نظر می‌رسم، نپندار که من یک انسانی آزاده هستم. روح من در اوج آسمان به پرواز درآمده و مکان زندگی‌ام از هر قید و بند آزاد است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وقتی ز ما یاد آمدی هر هفته‌یی آن ماه را
اکنون ملال خاطرش بر ما ببست آن راه را
بی‌جرم غیرت می‌کند ور نیز جرمی کرده‌ام
هم چشم دارم کز کرم بردارد آن اکراه را
گر می‌کُشد عین رضا ور نیز می‌بخشد روا
[...]
گیسو برید و شد فزون مهرش منِ گمراه را
گم کرده ره داند بلی قدرِ شبِ کوتاه را
گو شام هجران همدمان باری به فریادم رسند
از آتش پنهان من خود دل بسوزد آه را
خاکِ رهت را اشک اگر با خون بیامیزد مرنج
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.