دل از جفای محرم و بیگانه پر نشد
صد دل تهی شد و دل دیوانه پر نشد
چون شیشه سر به سجده نبردم که از غمش
سجّادهام ز اشک چو پیمانه پر نشد
عمریست تا فسانة غم گوش میکنم
گوش دلم هنوز ز افسانه پر نشد
داغ فراخ حوصلگیهای مشربم
صد خانقه تهی شد و خمخانه پر نشد
ناید به تنگ سینة فیّاض از غمت
از گنج هیچگه دل ویرانه پر نشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و غم عمیق خود میگوید که به رغم تلاشهای مکرر، هیچگاه احساس آرامش و ارضا نمیکند. او به جفای کسانی که دوستشان داشته است، اشاره کرده و میگوید که دلش هیچگاه از غم پر نشده است. با وجود اینکه عمرش را در شنیدن مصیبتها سپری کرده، هنوز هم دلش از آن حکایتها بیخبر و تهی است. شاعر به ناکامی در رسیدن به آرامش و تسکین از طریق عبادت و میپرستی اشاره میکند و در نهایت اعلام میکند که از رنج عشق و غم هیچگاه سینهاش پر نشده است.
هوش مصنوعی: دل انسان به خاطر درد و رنجی که از دوستان و دشمنانش میکشد، هیچ وقت پر نمیشود؛ در حالی که صدایی از دلهای خراب، کوشش میکنند اما همچنان دل دیوانه هیچ گاه به آرامش نمیرسد.
هوش مصنوعی: من به خاطر غمش سر به سجده نمیگذارم، زیرا سجادهام از اشکهایم پر شده و شبیه یک پیمانه پر است.
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که از داستانهای غمانگیز میشنوم، اما هنوز دل من پر از این داستانها نشده است.
هوش مصنوعی: درد و رنج ناشی از صبوری و شکیبایی من بسیار بزرگ است، تا جایی که همه خانقاهها خالی شدهاند، اما من هنوز نتوانستهام به آرامش و مذهب خود دست پیدا کنم.
هوش مصنوعی: دل ویران من هیچگاه از غم تو پر نخواهد شد، چون دل پُر و شادی از چشمهسار محبت تو نمیجوشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.