صلای میزنم امروز مهوش خود را
به دست خویش برافروزم آتش خود را
خیال زلف تو سودا اگر بیفزاید
کنم چه چاره دماغ مشوّش خود را!
به یک نگاه توان قتل عام عالم کرد
چرا تهی کنی از تیر ترکش خود را
به نیم جلوه جهانی ز دست و پا رفتند
عنان کشیده نگهدار ابرش خود را
اگر مضایقه در نیم جان کنم فیّاض
چهگونه رام کنم شوخ سرکش خود را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق وعلاقهاش به محبوبش میگوید و به زیبایی و جذابیت او اشاره میکند. او به تأثیر عمیق محبت بر خود و دنیا پرداخته و از قدرت نگاه معشوق سخن میگوید که میتواند همه چیز را دگرگون کند. شاعر همچنین به چالشهایی که در کنترل احساسات و ناگوارهای ناشی از عشق با آنها روبهرو است اشاره کرده و در نهایت دغدغهاش را برای رام کردن عشق پرشور و سرکش خود ابراز میکند.
هوش مصنوعی: امروز صدای شادی را برای دلبرم به گوش میرسانم و میخواهم آتش وجود خود را با دستان خود روشن کنم.
هوش مصنوعی: اگر تصورات و خیالات زیبا و دلنشین زلف تو در من افزایش یابد، چه تدبیری میتوانم برای آشفتگی ذهن خود بیندیشم؟
هوش مصنوعی: با یک نگاه میتوانی جهان را زیر و زبر کنی، پس چرا خود را از قدرتهای نیرویی که در دست داری تهی میکنی؟
هوش مصنوعی: با نگاهی به جلوهای زیبا از جهان، همه چیز به جریان افتاد و کنترل خود را از دست دادند. همچون ابر، جهانی را که دارد به جلو میبرد، نگاهدار.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم در نیمه وجودم سختی بکشم، چطور میتوانم آن خوشخویی را که سرکشم است آرام کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.