|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و زیبایی میپردازد. شاعر به زیباییهای دلانگیز معشوقی اشاره میکند که دلها را میرباید و به نوعی از آن به عنوان "تاراج" یاد میکند. همچنین روایت میکند که دل خودش فدای زلفهای زیبای معشوق شده و به نوعی از عشق و وابستگی به او سخن میگوید. در نهایت به پرداخت بهایی اشاره میکند که از طرف خود به خاطر عشقش به معشوق، به گونهای استعاری به "ماچین" اشاره میکند.
هوش مصنوعی: از هند سپاهیانی به سوی دلها حملهور شدهاند و تمام گوشه و کنار دلها را تسخیر کردهاند.
هوش مصنوعی: دل فایز به خاطر زیبایی و جذابیت زلف معشوقهاش فدای او میشود و او به خیال این زیبایی با آرزوهایش، از هند به ماچین میآید و بهایی را برای آن میپردازد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز تاب و رنگ، مِثلِ ریزشِ زاج
ز سیم آویخته گسترده بر عاج.
من آن رندم که گیرم از شهان باج
بپوشم جوشن و بر سر نهم تاج
فرو ناید سر مردان به نامرد
اگر دارم کشند مانند حلاج
سریر عرش را نعلین او تاج
امین وحی و صاحب سِرِّ معراج
انای تنگنا برداشت حلاج
چو پر شد بر سر آمد شد بتاراج
به عون امت مسکین و محتاج
شفاعت را به بالا کرده معراج
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.