ز هم بگسسته ای بند نقابت
که بنمایی به مردم آفتابت
مه فایز! بپوشان رخ اگر تو
ز قتل عام باشد اجتنابت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز هم بگسسته ای بند نقابت
که بنمایی به مردم آفتابت
مه فایز! بپوشان رخ اگر تو
ز قتل عام باشد اجتنابت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: فایز معشوقی را خطاب میکند که نقاب از چهرهٔ خورشیدگون خود برداشته است. او با اغراقی عاشقانه از او میخواهد رخ را بپوشاند، زیرا جلوهٔ این زیبایی مانند قتل عام، همهٔ بینندگان را از پا درمیآورد.
هوش مصنوعی: ای معشوق، بند نقابت را گشودهای تا چهرهٔ چون خورشیدت را به مردم نشان دهی.
هوش مصنوعی: ای ماهروی فایز، اگر نمیخواهی همهٔ مردم را بکشی، رویت را بپوشان؛ یعنی دیدن زیبایی تو دل همه را از دست میبرد و عاشقان را هلاک میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مسیحش گفت ای شوریده خوابت
چرا کردند چندینی عذابت
سحرگاهان دعای مستجابت
به روی کار باز آورد آبت
به حکمت گر بخوانی آن کتابت
یقین آن بس بود روز حسابت
سر و تن شستم از مشک و گلابت
گلاب مشکبو کردم خطابت
وزان پس چون قدم زد بر ثوابت
بخدمت هر یکی را یافت ثابت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.