|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و از لبهای شیرین و موهای بلند او صحبت میکند. همچنین به چهره دلربای معشوقش میپردازد و از احساس شیرینی که نسبت به او دارد، صحبت میکند. در نهایت، به عشق و احترام خود به او اشاره میکند.
هوش مصنوعی: لبهای تو مانند شکر شیرین است و مژگانت صفی زیبا برپا کردهاند. موهای بلندت همچون دامن، بر زمین افتادهاند.
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی روی محبوب تو، شیرین از ارمن برای او احترام میگذارد و به پایش میرسد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به بوم ماه وی را نیست دشمن
که یارد دشمنانی کرد با من
حصاری لعبتی در بسته بر من
حصاری قفل او نشکسته دشمن
شهش گفتا اگر میترسی از من
بجان تو ایمنی ای خویش دشمن
درین یاری که دارد کار با من؟
دل من هست آخر یار من!
اگر من نیز برگردم ز دشمن
کجا خواهد قضا برگشتن از من
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.