خنده ساقی دگر در ساغر آتش میزند
خنده کو زآن لب بود در کوثر آتش میزند
آنقدر بگداز کز سوز تو یار آگه شود
بیمروت نیست حسن آبی بر آتش میزند
هجر هم وصل است چون بر دوست روشن گشت حال
برق این وادی ز دورت بهتر آتش میزند
از رگ جان شهیدان نیش مژگان دور دار
بیادب خونیست این در نشتر آتش میزند
برق گو زحمت مده خود را که نخل این چمن
خود ز سوز سینه در خشک و تر آتش میزند
همت برق محبت بین که هر جان بگذرد
گر همه بیند کف خاکستر آتش میزند
نیمجانی داشتم اکنون ز بخششهای عشق
هر زمانم غم به جان دیگر آتش میزند
نوبهار آمد فصیحی لیک در گلزار ما
میوزد بادی که در خشکوتر آتش میزند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت احساسات عشق و سوختگی ناشی از آن را بیان میکند. خنده ساقی و لبهایش که شبیه کوثرند، باعث شعلهور شدن آتش عشق میشوند. درد هجر و وصل نیز در کنار هم دیگر را توصیف میکنند و نشان میدهند که این دو حالت به هم مرتبطاند. شاعر با اشاره به دوری و نزدیکی، به شدت احساساتی مانند عشق، غم و شوق را بیان میکند. همچنین، تکرار کلمه "آتش" نشاندهنده سوزش و شدت این احساسات است. در کل، شعر به زیبایی وضعیت پیچیده عشق را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: لبخند ساقی موجب شعلهور شدن آتش در جام میشود. آن لبخند که از آن لبان زیبا نشأت میگیرد، در حقیقت آتش را افروخته میکند.
هوش مصنوعی: به قدری داغ و سوزان باش که معشوق از احساسات تو آگاه شود. در اینجا گفته میشود که با وجود بیرحمی او، زیبایی به آتش نمیزند و باید به سوز دل خود ادامه دهی.
هوش مصنوعی: فراق و جدایی نیز در حقیقت نوعی پیوند است، زیرا وقتی حال دل دوست روشن میشود، این احساس همچون برقی در این جا طنینانداز میشود و دوری از او، آتش بیشتری در دل ایجاد میکند.
هوش مصنوعی: از جان شهیدان باید از دقت و لطافت چشمها دوری کرد، زیرا این خون، مانند نیش تیغ، دردناک و سوزان است.
هوش مصنوعی: ای برق، خودت را خسته نکن! نخل این چمن از درد دلش، در دل آتش میسوزد و هم خشک و هم تر را بیرحمانه میسوزاند.
هوش مصنوعی: اگر عشق و محبت به دل انسان بتابد، حتی اگر جان او از بین برود، باز هم مانند آتش زیر خاکستر، شعلهور میشود.
هوش مصنوعی: من در گذشته کمی حیات داشتم، اما اکنون هر بار که عشق از خود مهربانی نشان میدهد، غم و اندوهی تازه در وجودم شعلهور میشود.
هوش مصنوعی: بهار تازهای فرارسیده است، اما در باغ ما بادی میوزد که هم خشک و هم تر را میسوزاند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند
شعله چون بیدار شد در بستر آتش می زند
در قفس کرده است پرواز هوس پروانه را
تا شود آزاد بر بال و پر آتش می زند
گه ز قرب وصل می سوزم گهی ازتاب هجر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.