|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احوالات دلbroken شاعر اشاره دارد. شاعر از خواب چشمان زیبای محبوبش صحبت میکند و میگوید که این خواب نمیتواند او را بیدار کند، زیرا غوغایی در دنیای اوست. دل او از عشق و حسرت میسوزد و تنها جرقهای در دلش به وجود آمده است که نمیتواند به امیدی تبدیل شود. شاعر از تاثیر نام محبوبش بر دل دیگران سخن میگوید و به گریه و شیونهایی که از نام او برمیخیزد، اشاره میکند. بهطور کلی، شعر احساسی عمیق و تلخ را از عشق و دلشکستگی به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: چشم زیبای معشوق از خواب بیدار نمیشود، مگر اینکه از هر طرف صدای شوری بلند شود.
هوش مصنوعی: روز قیامت از درد دل من آتش میگیرد، مگر اینکه این کشته فردا (بنا به وعده) برنخیزد.
هوش مصنوعی: آتش سوزانی در دل وجود دارد که تنها بخاری تار از عشق و افکار پریشان بهوجود میآورد و چیزی جز غم و اندوه نمیسازد.
هوش مصنوعی: در دل کسی امیدی برای افتخار یافتن به یک چیز خاص وجود ندارد، به طوری که حسرت به خاطر آن به او اجازه نمیدهد از جایش بلند شود.
هوش مصنوعی: هرجا که نام فصیحی بیفتد، چنان صداها و نالههایی از آنجا بلند میشود که قابل انکار نیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.