|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق و جدایی میپردازد. شاعر میگوید که شوق و شادی از دل اندوه و محنت نشأت میگیرد و هر جایی که در آخرین دیدار پای میگذارد، حسرتی عمیق تا قیامت از آن برمیخیزد. همچنین، شاعر به سرنوشت تلخ خود اشاره کرده و بیان میکند که حتی اگر بخواهد شادی را شعلهور کند، باز هم از آن غم و درد به وجود خواهد آمد. در نهایت، از اجل و مرگ میخواهد که سریعتر بیاید، زیرا امید به بهبود وضعیت از مجرای جدایی نمیتواند شکل بگیرد.
هوش مصنوعی: شوق و شادی حقیقی از لذتهای زودگذر به دست نمیآید، بلکه این شادی و روحیه خوب از تجربههای تلخ و دردهایی که در زندگی به ما میآموزند، ناشی میشود.
هوش مصنوعی: هر زمینی که روی آن قدم بگذارم، در روز وداع تا روز قیامت، آتش حسرت از آن بلند خواهد شد.
هوش مصنوعی: شانس و اقبال به قدری بد است که اگر تلاش کنم شادی و خوشی را به وجود بیاورم، در نهایت تنها غم و ناراحتی از آن برمیخیزد.
هوش مصنوعی: غیرت و حسادت در بیان زیبا و فصیح مرگ به وجود آمده است. پس باید شتاب کرد، زیرا از بستر دوری و جدایی به راحتی نمیتوان برخاست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.