|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گستاخی نظاره ما جرم جنونست
ورنه دل ازین بی‌ادبی غرقه به خونست
چون ابر بر افتاده مگریید درین باغ
چون برق مخندید که خنده نه شگونست
صد بادیه [را] توشه یک گام فزون نیست
اما چه کنم توسن اقبال حرونست
بدروزی ما خود گنه ماست ولیکن
سررشته کار از کف تدبیر برونست
سرمایه کام دو جهان بخت بلندست
صد شکر فصیحی که ترا بخت زبونست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز عشق و علاقه‌اش می‌پردازد و اشاره می‌کند که در عشق، حتی کوچک‌ترین بی‌توجهی‌ها می‌تواند آسیب‌زا باشد. او با به کار بردن تمثیل‌هایی چون ابر و برق، حال و هوای غم و شادی را به تصویر می‌کشد و از گرفتاری‌های خود در عشق سخن می‌گوید. در ادامه، شاعر به سرنوشت و بخت خود اشاره کرده و می‌گوید که مشکلات و بدشانسی‌ها به خود او برمی‌گردد، حتی اگر خارج از اختیار او باشند. در پایان، با سپاسگزاری از بخت، احساس می‌کند که در دامان عشق، همواره در کمبود است.
هوش مصنوعی: نگاه کردن به ما بی‌ادبی است و برای این کار باید دیوانه بود، اما واقعیت این است که دل از این بی‌احترامی به شدت جریحه‌دار و مجروح شده است.
هوش مصنوعی: در این باغ به مانند ابر، وقتی باران می‌بارد، غمگین نشوید و مثل برق، ناخوش‌احوال و به سرعت خوشحال نشوید، زیرا خنده در این شرایط مناسب نیست.
هوش مصنوعی: هرچند برای طی کردن صد راه، تنها به یک گام نیاز است، اما چه کنم که شانس و بخت من به سرعت می‌تازند.
هوش مصنوعی: بدبختی و ناامیدی ما ناشی از خود ماست، اما در واقع کنترل و مدیریت اوضاع از دست ما خارج شده است.
هوش مصنوعی: سرمایه و دارایی واقعی در زندگی و در دو جهان، خوشبختی و بختی بلند است. اما تو به خاطر بخت و اقبالی که داری، به جای شکرگزاری و تشکر، ناامید و افسرده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بنگر به ترنج ای عجبی‌دار که چونست
پستانی سختست و درازست و نگونست
زردست و سپیدست و سپیدیش فزونست
زردیش برونست و سپیدیش درونست
ای جان جهان کبر تو هر روز فزونست
لیکن چه توان کرد که وقت تو کنونست
نشگفت اگر کبر تو هرگز نشود کم
چون خوبی دیدار تو هر روز فزونست
عالم ز جمال تو پرآوازه شد امروز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.