|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار به نمایش درد و اندوه ناشی از عشق میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند "نالههای زار" و "نوک خار"، به تلخیهای عشق و ناکامیهایی که در پی آن به وجود میآیند، اشاره میکند. او خود را به عنوان کسی که در مسیر عشق هدر رفته، توصیف میکند و از سالها تأمل در عشق و بیثمری آن سخن میگوید. همچنین، او بار سنگینی را که از معشوق برداشته، و وفا را به عنوان تنها پناهگاه خود در این بیپناهی یادآور میشود.
هوش مصنوعی: پرنده عشق در این باغ، جز نالههای دردناک چیزی ندارد و از این گلستان تنها نصیبش، نوک خاردار است.
هوش مصنوعی: ما در حیرت و سردرگمی مانند کسانی هستیم که در امواج دریا گم شدهاند و کشتی ما، که بیچاره و ناکام است، هیچ راهی به ساحل ندارد.
هوش مصنوعی: سالها در این مرحله گیج و حیران بودم، زیرا اندیشهام مانند کودکی در گهواره به خواب رفته بود و حواسم به آن نبود.
هوش مصنوعی: تو چه میدانی چه سختیهایی را از کنار در خانهات تحمل کردم؟ از وفا بپرس که او تنها کسی بود که در زمان مرگم در کنارم بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست
بد مر آن را که دل و دیده پلیدست و پلشت
با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست
بد مر آن را که دل و دیده پلیدست و پلشت
آسمان است آن یا عالم پر تصویرست
نوبهارست آن یا جنت پر نخجیرست
قطب مُلک است آن یا دایرهٔ گردون است
رکن دین است آن یا معجزهٔ تقدیرست
نقطهٔ قطب زمین را صفتش پرگارست
[...]
عالم لطف و کرم سرور ارباب هنر
ای که انعام تو چون فضل تو بی پایانست
جان درازیّ امل از قلم کوته تست
که ریاض کرم از گریۀ او خندانست
فیض انعام جز از کلک تو می نگشاید
[...]
ای که بر مرکب تازنده سواری هش دار
که خر خارکش مسکین در آب و گل است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.