ز نظم نکته را نان سلف هست
اگر چه در دل مردم شکوهی
دگر هم داستان سنجان نازک
که حالا در میان باشد گروهی
اگر من شرح درد خویش گویم
نباشد خلق را جای ستوهی
به باغ ار بلبل و قمری سرایند
کشد هم چغد از ویرانه دوهی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز نظم نکته را نان سلف هست
اگر چه در دل مردم شکوهی
دگر هم داستان سنجان نازک
که حالا در میان باشد گروهی
اگر من شرح درد خویش گویم
نباشد خلق را جای ستوهی
به باغ ار بلبل و قمری سرایند
کشد هم چغد از ویرانه دوهی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در شعر خود به اهمیت نان سلف و نیازهای انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند در دل مردم مشکلاتی وجود دارد، آنها همچنان در پی نیکی‌ها و داستان‌های زیبا هستند. او به این نکته می‌پردازد که اگر دردهایش را بازگو کند، ممکن است دیگران را از خود بیزار کند. در انتها، تصویر باغی را ترسیم می‌کند که در آن بلبل و قمری آواز می‌خوانند و این صحنه به نوعی از ویرانی دیگر زندگی می‌کند. این شعر به تضاد میان زیبایی‌ها و تلخی‌های زندگی می‌پردازد.
هوش مصنوعی: اگر نکته‌های منظوم را درست درک کنی، به نفع خودت خواهد بود، هرچند که در دل مردم ممکن است اعتراضاتی وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: حالا گروهی دیگر نیز در حال صحبت و گفتگو هستند و موضوع گفتگو درباره سنجان زیبا و نازک می‌باشد.
هوش مصنوعی: اگر من درد و رنج خود را بیان کنم، مردم دیگر جایی برای تحمل این همه درد نخواهند داشت.
هوش مصنوعی: اگر بلبل و قمری در باغ آواز بخوانند، حتی از ویرانه نیز صدا و نغمه‌ای به گوش خواهد رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جهان می‌گشت با خیلی گروهی
که تا روزی رسید آخر بکوهی
چو یوسف در رسیدی با گروهی
کز ایشان در دل افتادی شکوهی
برین یک دست قصرم، هست کوهی
که هست اندر دلم از آن ستوهی
بتان جمعی و مشتاقان گروهی
گذر کردند بر بالای کوهی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.