کنج تاریک غمت را تا به کی مسکن کنم
باشد از شمع رخت آن خانه را روشن کنم
گر توان کردن می گلرنگ در کوی تو نوش
خار در چشمم اگر یاد گل و گلشن کنم
دشمن جان خودم کز تو به لاف دوستی
دوستان خویش را با خویشتن دشمن کنم
بنده آزادگانم زان سبب در باغ دهر
طوف پای سرو میل قامت سوسن کنم
ساقیا می ده زمانی تا کشم لحن نشاط
تا بکی از محنت اهل زمان شیون کنم
زهد عجب افزود این دم کز پی کسب فنا
می پرستی پیشه سازم عشق بازی فن کنم
فانیا از لاف مردی به بود افتادگی
چاره این لاف از یک جام مردافکن کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در پیروی از حافظ سروده شده است. عاشق از ماندن در کنج تاریک غم مینالد و آرزو دارد با روی یار آن را روشن کند، و کوی یار و شراب آن را بر گل و گلشن برتری میدهد. سپس از ساقی شراب میخواهد تا از اندوه مردم روزگار برهد. در پایان، زهدی را که خودپسندی میآورد کنار میگذارد و بادهپرستی و عشق را راه فنا و فروتنی میداند.
هوش مصنوعی: تا کی باید در کنج تاریک غم عشق تو منزل کنم؟ امید دارم که روزی آن خانهٔ تاریک را با چراغ چهرهٔ تو روشن کنم.
هوش مصنوعی: اگر بتوان در کوی تو شراب سرخرنگ نوشید، خار در چشمم باد اگر دیگر به یاد گل و گلزار بیفتم؛ کوی تو از هر گلشنی بهتر است.
هوش مصنوعی: من دشمن جان خویشم، زیرا با لاف زدن از دوستی با تو، دوستانم را با خودم دشمن میکنم؛ چون از این ادعا به من رشک میبرند یا مرا سرزنش میکنند.
هوش مصنوعی: من بندهٔ آزادگانم و به همین سبب در باغ جهان گرد پای سرو میگردم و به قامت سوسن دل میبندم. سرو و سوسن در شعر فارسی نماد آزادگیاند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، لحظهای شراب بده تا آواز شادی سر دهم. تا کی از رنج و آزار مردم روزگار ناله و زاری کنم؟
هوش مصنوعی: زهد در من خودپسندی را افزون کرد. از این رو اکنون برای رسیدن به فنا، بادهپرستی را پیشهٔ خود و عشقبازی را هنر خود میکنم.
هوش مصنوعی: ای فانی (تخلص شاعر)، فروتنی و افتادگی از لاف مردانگی بهتر است. چارهٔ این لاف زدن را با یک جام شراب مردافکن میکنم تا مرا از پا بیندازد و غرورم را بشکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم
کی به عمر خویشتن یاد گل و گلشن کنم
دیده روشن می شود از صورت زیبای تو
ور کسی انکار این معنی کند روشن کنم
غمزه شوخت به خونریزم کشد تیغ جفا
[...]
آوردم از مو قلم چون شرح ضعف تن کنم
ور ز جان سختی نویسم خامه از آهن کنم
کلبهام هرگز چراغ از تیرهروزیها نداشت
در دم آخر عجب گر خانه را روشن کنم
کی بود کو را بیابم واگذارم خویش را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.