گنجور

 
امیرعلیشیر نوایی
 

قدح به خلوت یارم بهانه ای باشد

مرادم از دو سرا کنج خانه ای باشد

ز تیر عشق تو زخمی به سینه میخواهم

که هر کجا روم از تو نشانه ای باشد

غرض ازینکه بهر آستانه مالم روی

به چشم روشنی از آستانه ای باشد

ز ماه روی تو آن خال شد مراد دلم

ز خرمنی غرض مور دانه ای باشد

شرار شعله عشقت نه برق باشد و بس

که از وی آتش دوزخ زبانه ای باشد

گه خرام سمندت که تک زنم در پیش

به فرقم آرزوی تازیانه ای باشد

مراد فانی ازین رنج بیکرانه خلق

همین که از همه مردم کرانه ای باشد