شاه عالم پناه اسماعیل
که جهان ملک اوست یک قلمه
روز جولان ز اسب زیر آورد
شهسواران و صاحبان رمه
سفله را هم پیاده کرد کنون
بجزا خود نشسته اند همه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شاه عالم پناه اسماعیل
که جهان ملک اوست یک قلمه
روز جولان ز اسب زیر آورد
شهسواران و صاحبان رمه
سفله را هم پیاده کرد کنون
بجزا خود نشسته اند همه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعهٔ کوتاه در ستایش شاه اسماعیل صفوی است و او را فرمانروای سراسر جهان میخواند. شاعر میگوید شاه در میدان جنگ هم سواران و بزرگان را از اسب فرو انداخت و هم فرومایگان را پیاده و خوار کرد، تا هر کس به سزای خود برسد. واژههای شاه و اسب و پیاده یادآور بازی شطرنج است.
هوش مصنوعی: شاه اسماعیل، شاهی که پناه جهانیان است و همهٔ جهان یکسره ملک و قلمرو اوست.
هوش مصنوعی: او در روز تاخت و جنگ، سواران دلاور و بزرگانِ صاحبگله و ثروت را از اسب به زیر انداخت.
هوش مصنوعی: اکنون فرومایگان را نیز از اسب پیاده و خوار کرد؛ چنانکه همه به سزای کار خود رسیده و بر جای شایستهٔ خود نشستهاند. احتمالاً شاعر با واژههای شاه و اسب و پیاده به بازی شطرنج نیز گوشه زده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در بیابان غفلتند همه
مرگ همچون شبان و خلق رمه
صدر عالم ، بهاء دین نعمه
زادک الله رایع النعمه
ظلمتی دید عیش تو ،لیکن
بیدالله تنجلی الظلمه
در دل از درد چون زنی آتش ؟
[...]
شیر پاسان پاسگاه رمه
لاف شیی ازو زدند همه
چه عجب گر به گوش جان همه
آید از سر غیب این کلمه
در شناعت درآمدند همه
آن مریدان بیخبر چو رمه
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.