ای صبا منع گرفتاری بلبل میکنی
با وجود آنکه میدانی تغافل میکنی
صبر اگر باشد توان چیدن رطب از چوب خشک
آتشت گردد ریاحین گر توکل میکنی
نفی کس لازم نمیآید ز درد عاشقی
بلکه اثباتست اگر نیکو تأمل میکنی
چون نجوشد خونت ای عاشق که در بستان او
ارغوان می چینی و نظارهٔ گل میکنی
در پریشانی مده خود را که یک سررشته است
آنچه نامش گاه زلف و گاه کاکل میکنی
گر بدانی ذره چندان نیست دور از آفتاب
ذرهای بالاتر آ تا کی تنزل میکنی
در جگر الماس داری و نمیگویی سخن
زهر مینوشی فغانی و تحمل میکنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه و عاشقانه با خطاب به باد صبا آغاز میشود که بلبل را از دلبستگی به گل بازمیدارد و خود را به ناآگاهی میزند. سپس شاعر با یادآوری داستان مریم و آتش ابراهیم، صبر و توکل را ستایش میکند. پس از آن درد عشق را مایهٔ اثبات وجود عاشق، و گوناگونی جلوهها را در اصل یکی میداند. غزل با فراخوان به برخاستن ذره به سوی خورشید و با تصویر شکیبایی خاموش فغانی در برابر زهر عشق پایان مییابد.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، بلبل را از دلبستگی و گرفتاری به گل بازمیداری و سرزنش میکنی. با اینکه خودت میدانی این گرفتاری از کجاست، خود را به ناآگاهی میزنی.
هوش مصنوعی: اگر صبر داشته باشی، میتوان از چوب خشک هم خرمای تازه چید. اگر به خدا توکل کنی، آتش برایت گل و گیاه خوشبو میشود. اشاره به داستان مریم و درخت خرمای خشک و داستان آتش ابراهیم است.
هوش مصنوعی: درد عاشقی هستی کسی را نفی و نابود نمیکند. اگر خوب بیندیشی، این درد مایهٔ اثبات و تحقق وجود عاشق است.
هوش مصنوعی: ای عاشق، وقتی در باغ معشوق ارغوان سرخ میچینی و به گل نگاه میکنی، چگونه ممکن است خونت از شوق و غیرت به جوش نیاید؟
هوش مصنوعی: خود را به پریشانی و پراکندگی نسپار. آنچه گاهی زلف و گاهی کاکل مینامی، در حقیقت یک رشته بیش نیست. یعنی جلوهها و نامها گوناگون است، اما اصل یکی است.
هوش مصنوعی: اگر بدانی که ذره چندان از خورشید دور نیست، اندکی بالاتر بیا. تا کی به پستی فرومیروی؟ یعنی انسان به اصل نورانی خود نزدیک است و باید از پستی برخیزد.
هوش مصنوعی: فغانی، الماس در جگر داری و سخنی نمیگویی. زهر مینوشی و تحمل میکنی. یعنی شاعر درد سخت عشق را خاموش و شکیبا تاب میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای که فکر چاره بیماری دل میکنی
نسبت خود را به چشم یار باطل میکنی
نیست جای خرمی ماتمسرای آسمان
زیر تیغ از سادهلوحی رقص بسمل میکنی
میکند از هر سر مویت سفیدی راه مرگ
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.