|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
راحت سر مردمی ندارد
دولت دل همدمی ندارد
ز احسان زمانه دیده بردوز
کو دیدهٔ مردمی ندارد
از خوان فلک نواله کم پیچ
کاو گردهٔ گندمی ندارد
با درد بساز، از آنکه درمان
با جان تو محرمی ندارد
در تار حیات دل چه بندی؟
چون پود تو محکمی ندارد
دردا! که در این سرای پر غم
کس دولت بی‌غمی ندارد
دارد همه چیز آدمیزاد
افسوس که خرمی ندارد
گر خوشدلیی در این جهان هست
باری دل آدمی ندارد
بنمای به من دلی فراهم
کاو محنت درهمی ندارد
کم خور غم این جهان، عراقی!
زیرا که غمش کمی ندارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از فقدان آرامش و همدمی در زندگی انسان‌ها سخن می‌گوید و به ناامیدی‌ها و دردهای موجود در زندگی اشاره می‌کند. او به مشکلات زمانه و فقدان خوشبختی در زندگی اشاره دارد و lament می‌کند که هیچ‌کس از بی‌غم بودن بهره‌ای ندارد. شاعر به وجود درد و رنج در زندگی انسانی معترف است و تمایل دارد دل‌هایی را بیابد که از غم و محنت پاک باشد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که انسان‌ها باید در مواجهه با غم‌های زندگی صبوری کنند.
هوش مصنوعی: راحت و آرامش کسی که مردمی ندارد، وجود ندارد و دلش همدم و یاری ندارد.
هوش مصنوعی: دیده‌ام را با لطف و رحمت زمانه زینت می‌بخشم، زیرا مردمی از نظر خلق و خوی در وجودم نیست.
هوش مصنوعی: از برکات آسمان چیزی به تو نمی‌رسد، زیرا کسی که به خودکفایی و آبادانی دست نیافته، حتی نان گندمی هم ندارد.
هوش مصنوعی: با درد زندگی کن، زیرا درمانی برای درد تو نیست که به جانت نزدیک شود.
هوش مصنوعی: در زندگی دل خود را به چه چیزی وابسته می‌کنی؟ زیرا هیچ چیز در این عالم به اندازه تو استحکام ندارد.
هوش مصنوعی: ای کاش! در این دنیا که پر از رنج و اندوه است، هیچ‌کس خوشبختی و بی‌غم‌زیستن ندارد.
هوش مصنوعی: آدمیان هر چیزی دارند، اما افسوس که شادی و سرخوشی در زندگی‌شان وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا خوشدلی وجود داشته باشد، اما دل آدمی این خوشی را تجربه نمی‌کند و از آن بی‌بهره است.
هوش مصنوعی: به من دلی نشان بده که در آن، هیچ رنج و زحمتی وجود نداشته باشد.
هوش مصنوعی: ای عراقی! کمتر غصهٔ این دنیا را بخور، چرا که غموم و دردهای آن پایان‌پذیر نیستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گردون سر مردمی ندارد
گیتی دل خرمی ندارد
بنیاد حیات سخت سست است
افسوس که محکمی ندارد
آن مردم را که نیک بودند
[...]
دل، دولت خرمی ندارد
جان، راحت بی‌غمی ندارد
دردا! که درون آدمی زاد
آسایش و خرمی ندارد
از راحت‌های این جهانی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.