دلربایی دل ز من ناگه ربودی کاشکی
آشنایی قصهٔ دردم شنودی کاشکی
خوب رخساری نقاب از پیش رخ برداشتی
جذبهٔ حسنش مرا از من ربودی کاشکی
ای دریغا! دیدهٔ بختم بخفتی یک سحر
تا شبی در خواب نازم رخ نمودی کاشکی
در پی سیمرغ وصلش عالمی دل خستهاند
بودی او را در همه عالم وجودی کاشکی
چون دلم را درد او درمان و جان را مرهم است
بر سر دردم دگر دردی فزودی کاشکی
حلقهٔ امید تا کی بر در وصلش زنم؟
دست لطفش این در بسته گشودی کاشکی
از پی بود عراقی زو جدا افتادهام
در همه عالم مرا بودی نبودی کاشکی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دلربایی محبوبش و تأثیری که بر او گذاشته صحبت میکند و آرزو میکند که ای کاش محبوبش داستان دردها و آرزوهای او را میشنید. او به زیبایی محبوبش اشاره میکند و حسرت میخورد که نتوانسته به وصالش برسد. شاعر درباره چشمانش میگوید که در خواب میخواسته او را ببیند و همچنین از درد جدایی و longing برای وصال سخن میگوید. در پایان، او از جدایی خود از محبوب و بیحسی جهانی که بدون او دارد، ابراز ناراحتی میکند و به بسته بودن در وصال اشاره میکند.
هوش مصنوعی: دلربا ناگهان دل مرا از من گرفت و امیدوارم که آشناییش داستان دردم را بشنود.
هوش مصنوعی: ای کسی با چهرهٔ زیبا، پردهٔ صورت خود را از جلوی چهرهات برداشتی، و زیباییات به قدری دلانگیز است که مرا بهکلی از خود بیخود کرده است. ای کاش این جذبه و زیبایی تو میتوانست مرا از خودم بگیرد و از آشنا بودن با آنچه در دل دارم، محروم نکند.
هوش مصنوعی: اوف! ای کاش در یک شب خواب، روکردی و زیباییات را به من نشان میدادی، اما بخت من به خواب رفت و این فرصت را از من گرفت.
هوش مصنوعی: در پی سیمرغ (پرندهای افسانهای) وصل او، جهانی از دلهای خسته بوده است؛ ای کاش او در کل جهان وجودی داشت.
هوش مصنوعی: درد عشق او برای دل من درمان و تسکین است، اما بر مشکلات و دردهایم افزوده شده است. ای کاش که این دگرگونی احساسات من وجود نداشت.
هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید انتظار دوستانهای را که به خاطر وصال محبوبم دارم، به دوش بکشم؟ ای کاش دست مهربانی او این در را که بسته است، باز میکرد.
هوش مصنوعی: من از محبوب جدا شدهام و حالا در دنیای اطراف تنها به یاد او هستم. ای کاش او در کنارم بود و این جدایی پیش نمیآمد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عشق جانان در جهان هرگز نبودی کاشکی
یا چو بود اندر دلم کمتر فزودی کاشکی
آزمودم درد و داغ عشق باری صد هزار
همچو من معشوقه یک ره آزمودی کاشکی
نغنویدم زان خیالش را نمیبینم به خواب
[...]
دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکی
یا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی
آن که آخر سر به صحرا داد بی بال و پرم
روز اول این قفس را در گشودی کاشکی
هر چه از دل می خورم از روزیم کم می کنند
[...]
دیده خاک راه جولان تو بودی کاشکی
حیرتی هر دم به حیرت می فزودی کاشکی
بلبل و پروانه نرد جانسپاری باختند
نیم جانی داشتم می آزمودی کاشکی
صبح در بزم تو می سوزد سپند آفتاب
[...]
ناله ام را در دلش تأثیر بودی کاشکی
شکوه ام را گاهگاهی می شنودی کاشکی
سیل را بی تابی از ساحل به دربا می برد
بی قراری های ما، می داشت سودی کاشکی
گلستان نبود به دستان، عندلیبان را چه شد؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.