دل وصالش به شکیبایی یافت
روز وصل از شب تنهایی یافت
وه که حسنت چه بلا جلوهگر است
خاصه جایی که تماشایی یافت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل وصالش به شکیبایی یافت
روز وصل از شب تنهایی یافت
وه که حسنت چه بلا جلوهگر است
خاصه جایی که تماشایی یافت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعهٔ دوبیتی از صبر عاشق در شبهای تنهایی سخن میگوید که سرانجام به روز وصل انجامیده است. سپس شاعر رو به معشوق از زیبایی فتنهانگیز او شگفتی میکند که در برابر چشم تماشاگران بیشتر بلا میآفریند.
هوش مصنوعی: دل با صبر و تحمل به وصال معشوق رسید؛ روز وصل را از پسِ شبِ تنهایی و هجران به دست آورد. یعنی شکیبایی در فراق راه رسیدن به وصال است.
هوش مصنوعی: آه که زیبایی تو چه فتنهانگیز و بلاآفرین جلوه میکند، بهویژه آنجا که بیننده و تماشاگری بیابد. حسن تو در برابر چشم تماشاگران شورانگیزتر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل وصالت بشکیبائی یافت
روز وصل از شب تنهائی یافت
وه که چشمت چو بلا عشوه گریست
خاصه جائی که تماشائی یافت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.