دل وصالت بشکیبائی یافت
روز وصل از شب تنهائی یافت
وه که چشمت چو بلا عشوه گریست
خاصه جائی که تماشائی یافت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل وصالت بشکیبائی یافت
روز وصل از شب تنهائی یافت
وه که چشمت چو بلا عشوه گریست
خاصه جائی که تماشائی یافت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل کوتاه دو بیتی است. در بیت نخست، شاعر میگوید دلش با صبر و تحمل شبهای تنهایی به روز وصال معشوق رسیده است. در بیت دوم، چشم معشوق را مانند بلا، عشوهگر و فتنهانگیز میخواند که هر جا تماشاگری بیابد، ناز و دلبریاش بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: دل من با صبر و شکیبایی به وصال تو رسید؛ روزِ وصال را از پسِ تحمل شبهای تنهایی و هجران به دست آورد. یعنی صبر در فراق کلید رسیدن به وصل است.
هوش مصنوعی: آه که چشم تو مانند بلا، عشوهگر و فتنهانگیز است؛ بهویژه وقتی جایی بیابد که تماشاگری در آن باشد. یعنی چشم یار در برابر بینندگان بیشتر ناز و عشوه میکند و دلها را گرفتار میسازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل وصالش به شکیبایی یافت
روز وصل از شب تنهایی یافت
وه که حسنت چه بلا جلوهگر است
خاصه جایی که تماشایی یافت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.