صدرا ز آفت فلک دون گریخته است
در خدمت تو بنده مادح به زینهار
دارد امید آن که نجاتش بود ز غم
در زینهارت از فلک زینهار خوار
جز در حریم صدر تو ایمن نمیشوند
احرار روزگار ز احداث روزگار
گر ترتبیت ز لطف تو یابد چنان شود
کاندر نظیر نادره گردد در این دیار
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صدرا ز آفت فلک دون گریخته است
در خدمت تو بنده مادح به زینهار
دارد امید آن که نجاتش بود ز غم
در زینهارت از فلک زینهار خوار
جز در حریم صدر تو ایمن نمیشوند
احرار روزگار ز احداث روزگار
گر ترتبیت ز لطف تو یابد چنان شود
کاندر نظیر نادره گردد در این دیار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه درخواستی از شاعر مدیحهگو خطاب به یک صدر یا وزیر است. شاعر میگوید از آسیب روزگار پست به درگاه او پناه آورده و امید دارد در پناهش از غم رهایی یابد. او درگاه ممدوح را تنها پناهگاه آزادگان از حوادث زمانه میداند و در پایان وعده میدهد که اگر از لطف او پرورش و حمایت ببیند، در این سرزمین بیهمتا خواهد شد.
هوش مصنوعی: ای صدر (بزرگ و وزیر)، این بندهٔ ستایشگر از آسیب روزگار پست گریخته و به خدمت تو پناه آورده است.
هوش مصنوعی: او امید دارد که در پناه تو از غم رهایی یابد و از روزگارِ پیمانشکن و امانناشناس در امان بماند.
هوش مصنوعی: آزادگان و بزرگان روزگار جز در حریم و درگاه تو از حادثهها و گرفتاریهای زمانه ایمن نمیشوند.
هوش مصنوعی: اگر این بنده از لطف تو پرورش و حمایت ببیند، چنان میشود که در این سرزمین در میان همانندان خود یگانه و کمنظیر گردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خواجه، این همه که تو بر میدهی شمار
بادام تر و سهیکی و بهمان و باستار
مار است این جهان و جهانجوی مارگیر
از مارگیر مار برآرد همی دمار
نیلوفر کبود نگه کن میان آب
چون تیغ آبداده و یاقوت آبدار
همرنگ آسمان و به کردار آسمان
زردیش بر میانه چو ماه ده و چار
چون راهبی که دو رخ او سال و ماه زرد
[...]
از دیدن و بسودن رخسار و زلف یار
در دست مشک دارم و در دیده لاله زار
بامشک رنگ دارم از آن زلف مشکرنگ
با لاله کار دارم از آن روی لاله کار
ماندست چون دل من در زلف او اسیر
[...]
یکروز مانده باز زماه بزرگوار
آیین مهر گان نتوان کرد خواستار
آواز چنگ وبربط و بوی شراب خوش
با ماه روزه کی بود این هر دو سازگار
ورزانکه یاد از و نکنی تنگدل شود
[...]
باران قطره قطره همی بارم ابروار
هر روز خیره خیره ازین چشم سیل بار
ز آن قطره قطره، قطره باران شده خجل
ز آن خیره خیره، خیره دل من ز هجر یار
یاری که ذره ذره نماید همی نظر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.