عشق به بازار روزگار برآمد
دمدمه حسن آن نگار برآمد
عقل چه کوشد چنین که دوست خرامد
صبر که باشد کنون که یار برآمد
بیطلب او که را امید وفا شد
بیکرم او کدام کار برآمد
نام دلم بعد چن سال که گم بود
از خم آن زلف مشکبار برآمد
از تک و پوی فراق هست یکی جان
گر هوس او هزار بار برآمد
در غم او موکب زمانه فروشد
کوکبه صدر روزگار برآمد
عنصر دولت مجیربنشرفالدین
کز کف او حاصل بهار برآمد
ای به سزا سروری که از سر کلکت
قوت شمشیر شهریار برآمد
دولت سلطان به سان بحر فروماند
خامه تو زاو نهنگوار برآمد
گفت به دم درکشم سپهر حرون را
تا به چه رو بخل دیوسار برآمد
آن چه برآمد تو را ز کلک روانبخش
آن چه علی را به ذوالفقار برآمد
تا نبری ظن که بیقلاده مهرت
شرزه اقبال را شکار برآمد
تربیت آفتاب رای تو کرده است
زآن فلک امروز کامکار برآمد
تا گل روی تو رنگ عمر پذیرفت
از سر گور عدوت خار برآمد
خشم تو بر بدسگان زخم چنان زد
گر جگر مرگ زینهار برآمد
جز تو که داند که از سراچه مدحش
شعر عمادی به افتخار برآمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده با تغزلی دربارهٔ آمدن عشق و ناتوانی عقل و صبر در برابر یار آغاز میشود. سپس شاعر به مدح مجیر پسر شرفالدین گریز میزند. او قلم ممدوح را نجاتدهندهٔ دولت سلطان و همتای ذوالفقار علی(ع) میداند و اقبال، فلک و نابودی دشمنان را به او نسبت میدهد. در پایان عمادی سرافرازی شعرش را از مدح این ممدوح میداند.
هوش مصنوعی: عشق به بازار روزگار آمد و رونق گرفت و آوازه و فریبندگی زیبایی آن معشوق همهجا پیچید.
هوش مصنوعی: وقتی دوست با ناز میخرامد، عقل چه تلاشی میتواند بکند؟ و اکنون که یار پیدا شده، صبر چه ارزشی دارد؟
هوش مصنوعی: بیآنکه او بخواهد، چه کسی به وفا امید بسته است؟ و بیبخشش او کدام کار به سرانجام رسیده است؟
هوش مصنوعی: دلم که سالها گم و بینشان بود، سرانجام نامش از پیچ و خم زلف خوشبوی او پیدا شد؛ یعنی دل در زلف یار گرفتار بود.
هوش مصنوعی: از رنج و دوندگی جدایی تنها یک جان برایم مانده است، هرچند هزار بار هوس دیدار او در دلم برخاسته است.
هوش مصنوعی: در غم عشق او شکوه زمانه فرو نشست، اما شکوه و جاه صدر روزگار، یعنی ممدوح، بالا گرفت. این بیت گریز از تغزل به مدح است.
هوش مصنوعی: آن صدر که مایهٔ دولت است، مجیر پسر شرفالدین است که از دست بخشندهاش برکت و حاصل بهار پدید آمد.
هوش مصنوعی: ای سروری که بهحق شایستهٔ سروری هستی و از نوک قلمت نیروی شمشیر پادشاه به دست آمد.
هوش مصنوعی: دولت سلطان مانند دریایی در تنگنا ماند و قلم تو مانند نهنگ از آن دریا سر برآورد و آن را نجات داد.
هوش مصنوعی: قلم تو گفت: این آسمان سرکش را با یک دم فرو میبرم؛ تا معلوم شود بخل دیوصفت با چه رویی سر برآورده است.
هوش مصنوعی: آنچه از قلم جانبخش تو حاصل شد، همان کاری است که از شمشیر ذوالفقار برای علی(ع) برآمد.
هوش مصنوعی: گمان مبر که شیر خشمگین بخت و اقبال بیقلادهٔ مهر تو توانسته شکار کند؛ اقبال هرچه به دست آورده، بهلطف تو بوده است.
هوش مصنوعی: اندیشهٔ تابناک تو مانند خورشید فلک را پرورده است و برای همین فلک امروز کامروا شده است.
هوش مصنوعی: از وقتی چهرهٔ گلمانند تو رنگ زندگی گرفت و شاداب شد، از سر گور دشمنت خار رویید؛ یعنی دشمنت نابود شد.
هوش مصنوعی: خشم تو چنان ضربهای بر بدخواهان سگصفت زد که حتی از جگر مرگ هم فریاد امان برخاست.
هوش مصنوعی: جز تو چه کسی میداند که شعر عمادی از سرای مدح تو با سرافرازی بیرون آمد؟ عمادی تخلص شاعر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یار مرا خط بنفشه زار برآمد
بوی بنفشه ز خد یار برآمد
یار سر از شرم چون بنفشه فرو برد
گرد گلش تا بنفشه زار برآمد
بر دلم از زلف بیقرارش یکچند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.