ای شورش عشق از تو شوری
مهر و مه و انجم از تو نوری
منظور تویی ز عشق ما را
نی منظر حسن آن دلارا
زین نامه که هست دفتر حسن
نامی است به نام منظر حسن
مقصود تویی تو دیگری نیست
جز حسن تو حسن منظری نیست
بر حسن و به عشق اگر نیایش
آرم به تو کرده ام ستایش
یارب ز شراب عشق جامم
لبریز کن و برآر کامم
از عشق خودم ببخش شوری
در دیده ی دل فروز نوری
مستم ز می وصال فرمای
و آن گاه درم ز هجر بگشای
شوری به دل از محبت انگیز
کن بیخودم و ز خویش لبریز
از ما و منی رهاییم ده
پس با خودت آشناییم ده
شوریده سر از محبتم کن
دل زنده ز مهر عترتم کن
من روسیه و گناهکارم
لیک از کرمت امیدوارم
از فعل بد ای خدای ذوالمن
ابلیس کناره جوید از من
گر از گنهم سترگ تر نیست
از رحمت تو بزرگتر نیست
تو خویش مرا چو آفریدی
در ذات من آنچه بود دیدی
آگاه بدی ز خوب و زشتم
کز اهل حرم و یا کنشتم
علم تو نه علت فعالم
من خویش به خویش بدسگالم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش مناجاتی در آغاز منظومهٔ «حسن منظر» است که شاعر در آن میگوید مقصودش از سرودنِ داستانِ عشق و زیبایی در حقیقت ستایشِ خداست. سپس از خدا شراب عشق، وصال، رهایی از منیت و محبتِ خاندان پیامبر را میخواهد. در پایان به گناهکاریِ خود اعتراف میکند و به رحمت الهی امید میبندد، و میگوید علمِ پیشینِ خدا سببِ گناهش نیست و بدی از خودِ اوست.
هوش مصنوعی: ای خدایی که شور و هیجانِ عشق از توست و خورشید و ماه و ستارگان روشنایی خود را از تو دارند.
هوش مصنوعی: مقصود ما از عشق تنها تو هستی، نه چهرهٔ زیبای آن معشوقِ دلربا.
هوش مصنوعی: این منظومه که دفتری دربارهٔ زیبایی است، نامش «حسن منظر» است.
هوش مصنوعی: مقصودِ حقیقی تنها تویی و جز تو کسی نیست؛ زیباییای که شایستهٔ نام «حسن منظر» باشد جز زیبایی تو وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر من در ستایش زیبایی و عشق سخن بگویم، در حقیقت تو را ستودهام.
هوش مصنوعی: خدایا، جامم را از شراب عشق لبریز کن و آرزویم را برآورده ساز.
هوش مصنوعی: از عشقِ خودت شوری به من ببخش و در چشمِ دلم نوری روشن کن.
هوش مصنوعی: مرا از شرابِ وصالت مست کن و پس از آن درِ رهایی از جدایی را به رویم بگشا.
هوش مصنوعی: با محبتِ خود شوری در دلم برانگیز، مرا از خود بیخود کن و وجودم را از خودت پر کن.
هوش مصنوعی: مرا از خودبینی و منیت رها کن و آنگاه با خودت آشنایم ساز.
هوش مصنوعی: مرا از محبت، شیدا و سرگشته کن و دلم را با مهرِ خاندان پیامبر زنده گردان.
هوش مصنوعی: من شرمسار و گناهکارم، اما به بخشش و کرمِ تو امید دارم.
هوش مصنوعی: ای خدای نعمتبخش، کارهای من چنان بد است که حتی شیطان هم از من دوری میکند.
هوش مصنوعی: گناهِ من هرچند از آن بزرگتر نباشد، از رحمتِ تو بزرگتر نیست.
هوش مصنوعی: تو که خود مرا آفریدی، هر آنچه در سرشتم بود دیدی و میدانستی.
هوش مصنوعی: تو از خوبی و بدیِ من آگاه بودی و میدانستی که از اهلِ حرم و ایمانم یا از اهلِ بتکده و گمراهی.
هوش مصنوعی: اما علمِ تو سببِ کارهای من نیست؛ من خودم بدخواهِ خویشم و بدیام از خودِ من است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.