|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جهد کردیم بسی تا دو سه روزی ز حیات
دم بر آریم بکام دل خود با یاری
عمر شد در سر این آرزو و دست نداد
آنکه آید بکفم تازه گل بی خاری
من تهیدستم و آزاده چو سرو از پی آن
ندهد سرو صفت شاخ امیدم باری
ای بسا یار که دارد ز پی کار جهان
هر که دارد خردی بنده ندارد باری
چون نصیحت گر من دید مه در رسته آن
من نه آنم که بدم گرم کنم بازاری
گفت ازین بهترک آخر غم کاری میخور
گفتم الحق چه توان گفت بگو غمخواری
ز آن شد آشفته چنین ابن یمین تا نبود
همچو اهل خردش بهر جهان تیماری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به جستجوی معنای واقعی زندگی و آرزوهای ناتمام خود می‌پردازد. او برای رسیدن به دلخواهش تلاش می‌کند اما عمرش به انتظار سپری می‌شود و به نتیجه نمی‌رسد. احساس تهیدستی و فاصله‌اش با امیدها، او را آشفته کرده است. شاعر به نقد وضعیت مشغولیت‌های دنیوی می‌پردازد و به بی‌خیالی دیگران در برابر غم‌هایش اشاره می‌کند. در نهایت، او احساس می‌کند که مشکلاتش او را از دستیابی به آرامش و خرد دور کرده است.
هوش مصنوعی: کوشش زیادی کردیم تا چند روزی از زندگی لذت ببریم و به خواسته‌های دل خود برسیم.
هوش مصنوعی: عمر من سپری شد در آرزوی این که گلی بی‌خار به دست آورم، اما هنوز کسی نیامده که این گل را به من بدهد.
هوش مصنوعی: من بی‌پول و بی‌چیزم و مانند درخت سرو آزاد، اما چیزی از امید نمی‌خواهم، چون برای من غیرممکن است که چنین امیدی را از کسی طلب کنم.
هوش مصنوعی: بسیاری از یاران وجود دارند که به دنبال کارهای دنیایی هستند، اما کسی که عقل و فهمی دارد، زیر بار هیچ مسئولیتی نخواهد رفت.
هوش مصنوعی: وقتی نصیحت‌کننده من را در بازار دید، فهمید که من آن شخصی نیستم که بخواهد با رفتارم جو بازار را گرم کند.
هوش مصنوعی: گفت بهتر است که به خاطر غم‌ها به خودت فشار نیاوری. من هم اعتراف کردم که چه کاری می‌توان کرد، بگو تا با هم شریک غم شویم.
هوش مصنوعی: ابن یمین به خاطر نبودن افرادی با درک و خرد در جهان، دچار پریشانی و آشفتگی شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آری
دل من بردی و کردی رخ من دیناری
چشم تو دین برباید رخ تو باز دهد
چه بلائی تو که هم دین بر و هم دین آری
گل با خار بود نرگس بی خار بود
[...]
هر کجا تازه بخندید گل رخساری
بر رخم بشکفد از خون جگر گلزاری
عشق بازی به جهان کار چو من بی کاریست
که جزین کار ندانم من ومشکل کاری
بر دل از عشق حرج نیست که نادر یابی
[...]
خبر از عیش ندارد که ندارد یاری
دل نخوانند که صیدش نکند دلداری
جان به دیدار تو یک روز فدا خواهم کرد
تا دگر برنکنم دیده به هر دیداری
یعلم الله که من از دست غمت جان نبرم
[...]
ای نسیم سحری هیچ سر آن داری
کز برای دل من روی به جانان آری
پیش آن جان و جهان عرض کنی بندگیم
باز بر لوح دلش نقش وفا بنگاری
ور مجالی بودت گو که فلان می‌گوید
[...]
آخر ای دوست به من به من باز نظر کن باری
چه شود گر شود آسوده ز یاری یاری
گاه گاهی چه شود گر به سرم برگذری
تا مرا هم به خیالت شود استظهاری
ترکِ طوفِ چمن باغِ وفا نتوان کرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.