ای دل ز پی جهان چه پویی
وز زحمت جسم و جان چه جویی
گر خار بگیردت سر دست
بگذر ز گل ای فلان چه بویی
رو دست تهی چو گربه می لیس
چون سگ پی استخوان چه پویی
چون بر تو نفس همیشمارند
بی فکر مگو هر آنچه گویی
رو پردهٔ دل بشوی ای شیخ
این خرقه و طیلسان چه شویی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای دل ز پی جهان چه پویی
وز زحمت جسم و جان چه جویی
گر خار بگیردت سر دست
بگذر ز گل ای فلان چه بویی
رو دست تهی چو گربه می لیس
چون سگ پی استخوان چه پویی
چون بر تو نفس همیشمارند
بی فکر مگو هر آنچه گویی
رو پردهٔ دل بشوی ای شیخ
این خرقه و طیلسان چه شویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر دل خود را خطاب میکند و از دویدن به دنبال دنیا و لذتهایی که رنج به همراه دارند بازمیدارد. او قناعت را به گربهای که دست خالی خود را میلیسد و حرص را به سگی که دنبال استخوان میدود تشبیه میکند. سپس به سنجیده گفتن سفارش میکند، چون عمر حسابشده است، و در پایان شیخ ظاهرپرست را نکوهش میکند که به جای شستن جامه باید دل را پاک کند.
هوش مصنوعی: ای دل، چرا به دنبال دنیا میدوی و از رنج دادن به تن و جان چه سودی میخواهی؟
هوش مصنوعی: اگر خارِ گل دستت را زخمی میکند، از گل بگذر؛ ای فلانی، چرا آن را میبویی؟ یعنی لذتی که رنج به همراه دارد ارزش دنبال کردن ندارد.
هوش مصنوعی: برو و مانند گربه که پنجهٔ خود را میلیسد، با دست خالی بساز و قانع باش؛ چرا مانند سگ به دنبال استخوان (مال ناچیز دنیا) میدوی؟
هوش مصنوعی: چون نفسهایت را میشمارند و عمرت حسابشده و کوتاه است، هر سخنی را بیاندیشه بر زبان نیاور.
هوش مصنوعی: ای شیخ، برو دل خود را از آلودگی پاک کن؛ شستن خرقه و طیلسان (جامهٔ ظاهری زاهدان) چه سودی دارد؟ پاکی درون مهم است نه ظاهر.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای روی تو آیت نکویی
حسن تو کمال خوبرویی
راتب شده عالم کهن را
هر دم ز تو فتنهای به نویی
معروف لبت به تنگباری
[...]
جانا همه آیت نکویی
در شأن تو آمده ست گویی
یک گل چو رخت به دست ناید
گر در چمن جهان بجویی
گر هر چه نبشتهای بشویی
شویم دهن از زیاده گویی
چون روی بود بدان نکویی
نازش برود به هرچه گویی
رویی که ز شرم او درافتاد
خورشید فلک به زرد رویی
چون در خور او نمیتوان شد
[...]
من تنگدل و تو تنگ خوئی
من خوب سخن، تو خوبروئی
با من بکن آن که لطف یزدان
با روی تو کرد، از نکوئی
برتنگ دلی من به بخشای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.