پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک
بود حالم و بالم از وی با رفاغ و با فراغ
از پی عشرت براغ اندر مزارع داشتم
وز برای عیش بودم کاخها در صحن باغ
با حریفان موافق عمر میبردم بسر
در تماشا و تفرج گه بباغ و گه براغ
ز انقلاب روزگار چون زغن نر ماده طبع
این زمانم بر کلوخ ملک بنشیند کلاغ
بود چون باز سفیدم پیش از اینکسوت حریر
در سیه پیکر گلیمی میروم اکنون چو زاغ
از برای قوت دل گر بخواری بایدم
صندل و سندل نیابم غیر چوب ارس و تاغ
پیش از این یارستمی در روز شمع افروختن
اینزمان شب می نیارم کرد روغن در چراغ
بودم امیدی که روزی اینشب حبلی من
دولتی زاید خود او هم شد ببخت من ستاغ
بر مثال اسب دزدیده که تا نتوان شناخت
روزگارم هر زمان داغی نهد بالای داغ
از دل پر سوز و چشم اشگبار خویشتن
گه در آتش چون سمندر گه در آبم همچو ماغ
منکه چون عیسی نیارم بی خری رفتن براه
هر زمانی دیگرم گیرد چو اسب یام الاغ
رشته صبرم که بودش قوت حبل المتین
اختلاف روزگار از ضعف کردش چون کماغ
ای نسیم صبحدم ابن یمین آمد بجان
لطف کن احوال او را در گه خلوت بلاغ
عرضه کن بر شاه گیتی و تدارک بر تو نیست
خود نباشد هیچ واجب بر رسول الا بلاغ
سایه حق آنکه اسبش را چو خنک آسمان
از مه نو زین و از خورشید میزیبد جناغ
در دماغ من نگنجد جز باو بردن نیاز
تا بود در سر دماغم باشد اینم در دماغ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر روزگار پیشین خود را که با باغ و کاخ و یاران خوش میگذشت با تنگدستی کنونی مقایسه میکند که در آن ملکش ویران شده، جامهاش گلیم سیاه است و حتی روغن چراغ ندارد. با تصویرهایی چون داغ بر داغ نهادن بر اسب دزدیده و گرفتن مرکبش برای چاپارخانه، رنجهای پیاپی را بیان میکند. در پایان از نسیم صبح میخواهد حال او را به پادشاه برساند و ستایش شاه را با اظهار نیاز به درگاه او به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: پیش از این روزگاری داشتم که بهراستی حال و وضعم از آن در رفاه و آسودگی بود.
هوش مصنوعی: برای خوشگذرانی در میان کشتزارها چمنزار و دامنهٔ سرسبز داشتم و برای عیش، در میان باغ کاخهایی داشتم.
هوش مصنوعی: با یاران همدل عمر را به تماشا و گردش میگذراندم، گاه در باغ و گاه در چمنزار.
هوش مصنوعی: از دگرگونی روزگار که مانند زغن پیوسته از حالی به حالی میگردد، اکنون بر ویرانههای ملک و دارایی من کلاغ مینشیند؛ یعنی املاکم ویران شده است.
هوش مصنوعی: پیش از این مانند باز سفید جامهٔ ابریشمین داشتم و اکنون مانند زاغ در گلیمی سیاه راه میروم.
هوش مصنوعی: اگر برای آرامش و نیروی دل بخوری لازم داشته باشم، صندل و چوبهای خوشبو نمییابم و جز چوب سرو کوهی و تاغ چیزی ندارم.
هوش مصنوعی: پیش از این توان آن را داشتم که روز شمع روشن کنم، اما اکنون شب هم نمیتوانم در چراغ روغن بریزم.
هوش مصنوعی: امید داشتم که این شبِ آبستنِ من روزی بخت و دولتی بزاید، اما آن نیز از بدبختی من نازا شد.
هوش مصنوعی: روزگار مانند اسب دزدیدهای که داغش را عوض میکنند تا شناخته نشود، هر لحظه داغی تازه بر داغ پیشینم مینهد.
هوش مصنوعی: از دل سوزان و چشم گریانم، گاه مانند سمندر در آتشم و گاه مانند مرغابی در آب.
هوش مصنوعی: من که مانند عیسی بی خر نمیتوانم راه بروم، هر بار مرکبم را مانند اسبهای چاپارخانه برای خدمت دیوانی میگیرند.
هوش مصنوعی: رشتهٔ صبرم که مانند ریسمانی محکم نیرومند بود، از گردش ناسازگار روزگار چنان سست و ناتوان شد که ریسمانی پوسیده و بیدوام.
هوش مصنوعی: ای نسیم سحرگاهی، ابن یمین به جان آمده است؛ لطف کن و احوال او را در خلوت به عرض برسان.
هوش مصنوعی: حال مرا به پادشاه جهان عرضه کن؛ چارهکردن بر عهدهٔ تو نیست، زیرا بر پیامآور جز رساندن پیام وظیفهای نیست.
هوش مصنوعی: پادشاهی که سایهٔ خداست و اسبش مانند اسب آسمان شایستهٔ آن است که زینش از ماه نو و پیشکوههٔ زینش از خورشید باشد.
هوش مصنوعی: در اندیشهٔ من جز بردن نیاز به درگاه او چیزی نمیگنجد و تا جان و هوشی در سر دارم همین اندیشه را خواهم داشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای گرفته کاغ کاغ از خشم ما همچون کلاغ
کوه و بیشه جای کرده چون کلاغ کاغ کاغ
ای گرفته کاغ کاغ از خشم ما همچون کلاغ
کوه و بیشه جای کرده چون کلاغ کاغ کاغ
تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغ
ابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
از لب دریا برآمد بامدادان خیل ابر
و آسمان از وی شود پر خیل گردو دود و داغ
سرخ شد در کوه از پس لاله چید منقار کبک
[...]
شاه حسنی وز متاع نیکوان داری فراغ
می نزیبد بد کنی در پیش مسکینان دماغ
داغ هجرانم نه بس، خالم به رخ هم می نمای
چند سوزم وه که داغی می نهی بالای داغ
بهترین حاجات آن کایی شبی پیشم چو شمع
[...]
مژدهای دادم صبا کآمد گل خوشبو به باغ
با گل رویش بود از باغ و گل ما را فراغ
گل دو هفته بیش نبود در سرابستان ولی
حسن او و عشق من هر لحظه میگیرد بلاغ
عشق بلبل با گل بستان دو هفته بیش نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.