سنبل است آن بناگوش سمنسیمای تو
یا کمند عنبرین یا زلفِ سوسنسای تو
چون تو سرو راستی را چشم کس هرگز ندید
هم تو باشی آنکه کژبین بیندش همتای تو
چشم آن دارم ز بخت خود که روزی بیحجاب
گر بود رای تو بینم روی شهرآرای تو
در جهان گر لاف آزادی زند سرو سهی
زیبدش چون هست کمتر بنده بالای تو
با چنان قدی که مانَد راست با سیمین الف
چون الف زیبد میانِ جانِ شیرین جای تو
گر کنم سر در سر سودای وصلت باک نیست
زنده آنرا دان که باشد کشته غوغای تو
خوردهای خون دلم ور نیست باور از منت
شاهد حالست اینک سرخیِ لبهای تو
سر فرازم بر فلک گر باز بینم خویش را
سرمه چشم جهانبین کرده خاک پای تو
گفتمش جانرا ببوسی با تو سودا میکنم
گفت کای ابن یمین تا چند ازین سودای تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل زلف، قامت، چهره و لب معشوق را میستاید. قامت او را از سرو برتر و مانند الفی میداند که در میان جان جای دارد. آرزوی دیدار بیپرده و آمادگی برای جان باختن در راه وصال را بیان میکند. در بیت پایانی پیشنهاد میکند جانش را با بوسهای معامله کند، اما معشوق با بازی بر واژهٔ «سودا» او را از این خیال بازمیدارد.
هوش مصنوعی: آنچه بر بناگوش سپید و یاسمنگونهٔ تو دیده میشود سنبل است، یا کمندی خوشبو چون عنبر، یا زلف تو که بر گل سوسن میساید؟ شاعر زلف معشوق را به سنبل و کمند معطر مانند میکند.
هوش مصنوعی: هیچ چشمی سروی راستقامت مانند تو ندیده است. اگر کسی همتایی برای تو ببیند، چشمش کج و دوبین است و آن همتا جز خود تو نیست؛ یعنی تو بیمانندی.
هوش مصنوعی: از بخت خود امید دارم که روزی، اگر خودت بخواهی، چهرهٔ شهرآرای تو را بیپرده ببینم.
هوش مصنوعی: اگر سرو بلند در جهان ادعای آزادی کند، این ادعا شایستهٔ اوست، زیرا کمترین بندهٔ قامت توست. یعنی سرافرازی سرو از بندگی قامت تو است.
هوش مصنوعی: قامت تو در راستی مانند الفی سیمین است. پس سزاوار است که همچون الف که در میان واژهٔ «جان» نشسته، جای تو در میان جان شیرین من باشد.
هوش مصنوعی: اگر سرم را در راه سودای وصال تو از دست بدهم، باکی ندارم. زنده به راستی کسی است که کشتهٔ شور و غوغای عشق تو شده باشد.
هوش مصنوعی: تو خون دل مرا خوردهای. اگر از من باور نمیکنی، سرخی لبهایت گواه این حال است.
هوش مصنوعی: اگر بار دیگر ببینم که خاک پای تو را سرمهٔ چشم خود کردهام، از شادی و افتخار سر بر آسمان میسایم.
هوش مصنوعی: به معشوق گفتم: جانم را در برابر بوسهای با تو معامله میکنم. گفت: ای ابن یمین، تا کی این سودای تو ادامه دارد؟ «سودا» هم به معنای معامله است و هم به معنای خیال و شیفتگی عاشقانه.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای تماشاگاه جانها صورت زیبای تو
وی کلاهِ فرقِ مردان پای تا به پایِ تو
چرخ گردان در طواف خانهٔ تمکین تو
عقل پیر احسنتگویِ حکمتِ برنای تو
چون خجل کردی دو عالم را پدید آمد ز رشگ
[...]
تا جهان باشد جهان بادا بکام و رأی تو
ملک در فرمان کلک مملکت آرای تو
سرمه چشم بزرگان باد خاک پای تو
وز بزرگان هیچکس ننشیند اندر جای تو
باد در حفظ ملک دین تو و دنیای تو
[...]
ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو
چاشنی عمرم از حلوای تو حلوای تو
دامن گردون پر از در است و مروارید و لعل
میدوانند جانب دریای تو دریای تو
جانهای عاشقان چون سیلها غلطان شده
[...]
راستی گویم به سروی ماند این بالای تو
در عبارت مینیاید چهره زیبای تو
چون تو حاضر میشوی من غایب از خود میشوم
بس که حیران میبماندم وهم در سیمای تو
کاشکی صد چشم از این بی خوابتر بودی مرا
[...]
چون منی را کی رسد روی جهانآرای تو
دولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو
روی بنمودی و غوغا در جهان انداختی
تا جهان باشد مبادا ساکن از غوغای تو
روزگارم ز استخوان سر چو انگیزد غبار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.