نگارا عزم آن دارم که گر بر رغم اغیاران
ز راه لطف و دلجوئی در آئی از در یاران
کنم دنیا و دین هر دو فدای خاک پای تو
چه وزن آرد کله جائی که سر بخشند عیاران
گر از خاک سر کویت برد باد صبا گردی
زند در مشک چین آتش بریزد آب عطاران
پریشانی زلف خود مپرس الا ز چشمانت
که احوال شب تیره نداند کس چو بیماران
ببازار غم عشقت دلم تا گشت سودائی
ز من نقد روان بردی بطیره همچو طراران
ز تاب آتش عشقت شدم با خاک ره یکسان
هوادار توام آخر مریز آب هواداران
مرا ایدوست در عشقت چه باک از طعنه دشمن
چو شد ابن یمین غرقه کجا اندیشه باران



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق به معشوق میگوید اگر به کوری چشم رقیبان به دیدار یاران بیاید، دنیا و دینش را فدای او میکند. سپس خوشبویی خاک کوی معشوق، زلف پریشان و چشم بیمارگونه و دلربایی او را وصف میکند که جان عاشق را مانند جیببُران ربوده است. عاشق از معشوق میخواهد آبروی هواخواهانش را نریزد و در پایان میگوید کسی که در عشق غرق شده، از طعنهٔ دشمن نمیهراسد، همچنانکه غریق از باران نمیترسد.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، تصمیم دارم که اگر به کوری چشم بیگانگان و رقیبان، از روی مهربانی و برای دلجویی به سراغ یاران بیایی، (کاری را که در بیت بعد میگوید انجام دهم).
هوش مصنوعی: هم دنیا و هم دینم را فدای خاک پای تو میکنم؛ جایی که جوانمردان سر میبخشند، بخشیدن کلاه ارزشی ندارد. یعنی دنیا و دین در برابر جانبازی عاشق چیز کوچکی است.
هوش مصنوعی: اگر باد صبا اندکی گرد از خاک کوی تو با خود ببرد، چنان خوشبوست که مشک چین را بیارزش میکند و آبروی عطرفروشان را میبرد.
هوش مصنوعی: حال پریشانی زلفت را فقط از چشمان بیمارگونهات بپرس، زیرا هیچکس مانند بیماران از سختی شب تاریک خبر ندارد. زلف سیاه به شب و چشم خمار به بیمار تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: از وقتی دلم در بازار غم عشق تو شیفته و دیوانه شد، تو مانند جیببُران با چالاکی و فریب، نقد جانم را از من ربودی. «سودایی» هم به معنای دیوانه و هم سوداگر است و «نقد روان» به جان هم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: از شدت آتش عشق تو خوار و با خاک راه برابر شدم؛ من دوستدار و هواخواه توام، پس آبروی دوستدارانت را مریز.
هوش مصنوعی: ای دوست، در عشق تو از سرزنش دشمنان باکی ندارم؛ وقتی ابن یمین در دریای عشق غرق شده است، دیگر از باران چه نگرانی دارد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاران
دو خواب آلوده بربودند عقل از دست بیداران
نصیحتگوی را از من بگو ای خواجه دم درکش
چو سیل از سر گذشت آن را چه میترسانی از باران
گر آن ساقی که مستان راست هشیاران بدیدندی
[...]
دلا،خوش کرده ای منزل به کوی وصل دلداران
دگر با یادم آوردی قدیمی صحبت یاران
ز خاکت بوی عهد یار مییابد دماغ من
زهی!بوی وفاداری، زهی!خاک وفاداران
خوشا آن فرصت و آن عیش و آن ایام و آن دولت
[...]
چو چشم خفته بگشودی ببستی خواب بیداران
چو تاب طرّه بنمودی ببردی آب طرّاران
ترا بر اشک چون باران من گر خنده میآید
عجب نبود که در بستان بخندد غنچه از باران
چو فریاد گرفتاران به گوشت میرسد هر شب
[...]
دل من زنده میگردد به بوی وصل دلداران
دماغم تازه میدارد نسیم وعده یاران
الا ای صبح مشتاقان بگو خورشید خوبان را
که تا کی ذره سان گردند در کویت هواداران
شبی احوال بیماران بپرس از شمع مومن دل
[...]
از آن ساعت که افتادم جدا از صحبت یاران
همی بارم همه روزه سرشک از دیده چون باران
تنم جمله جهان گردید و جان در خدمت جانان
قدم ملک زمین پیمود و دل در صحبت یاران
همی خواهم که در کویش وطن سازم همه عمری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.