تا بود در شکن طره جانان دل من
همچو گوئی بود اندر خم چوکان دل من
ای کمان خم ابروی تو پیوسته بزه
شد ز تیر غم تو ترکش و قربان دل من
دل خیال سر زلفین تو دیدست بخواب
تا چها بیند ازین خواب پریشان دل من
با تو پیمان دلم هست چنان پا برجا
که رود سر نرود از سر پیمان دل من
تا عزیزی چو تو در مصر دلم خواهد بود
نکند میل سوی یوسف کنعان دل من
خار خار گل رویت نه چنانست مرا
که بعهد تو کند میل گلستان دل من
سبزه خط ترا یافت بگرد لب تو
چون خضر برطرف چشمه حیوان دل من
یوسف مصر دلی وین عجب ایجان عزیز
که بچاه زنخت هست بزندان دل من
بمشام دل آزرده رسد بوی بهی
گر بدست آورد آن سیب زنخدان دل من
دوستانم همه گویند دل از دست مده
نیک پندست ولی نیست بفرمان دل من
زلف مشکین ترا ابن یمین دید چه گفت
گفت کز بند کمندش نبرد جان دل من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف گرفتاری دل شاعر در زلف، ابرو، خط و زنخدان معشوق است. شاعر با تلمیح به داستان یوسف و خضر، معشوق را برتر از یوسف و لبش را چشمهٔ حیات میداند و بر وفاداریاش به پیمان او تأکید میکند. در پایان میگوید پند دوستان دربارهٔ دلنبستن را دلش نمیپذیرد و از کمند زلف معشوق رهایی ندارد.
هوش مصنوعی: تا وقتی دلم در پیچ و خم زلف معشوق گرفتار است، مانند گویی است که در خم چوگان افتاده و به هر سو رانده میشود.
هوش مصنوعی: ای کسی که کمانِ خمیدهٔ ابرویت همیشه زهکرده و آمادهٔ تیراندازی است، دلم از بس تیر غم تو خورده، خود ترکش و تیردان آن تیرها شده است.
هوش مصنوعی: دلم سر زلف تو را در خواب دیده است؛ ببینم از این خواب آشفته (که مانند زلف پریشان است) چه گرفتاریهایی خواهد دید.
هوش مصنوعی: پیمان دلم با تو چنان استوار است که اگر سرم برود، دلم از سر این پیمان برنمیگردد.
هوش مصنوعی: تا عزیزی چون تو در مصرِ دلم فرمانرواست، دلم به یوسف کنعان هم توجهی نمیکند؛ یعنی تو از یوسف زیباتری.
هوش مصنوعی: اشتیاق و دلمشغولی به گل رویت چنان در من است که در روزگار تو دلم هیچ میلی به گلستان ندارد.
هوش مصنوعی: دلم موی تازهرسته و سبز گرد لب تو را مانند خضر یافت که بر کنارهٔ چشمهٔ آب حیات رسید؛ لب تو چشمهٔ حیات است و خط تو سبزهٔ کنار آن.
هوش مصنوعی: ای جان عزیز، تو یوسفِ مصرِ دل هستی، و شگفت آنکه دل من در چاه زنخدان تو زندانی است؛ یعنی جای یوسف و زندانی عوض شده است.
هوش مصنوعی: اگر دلم آن سیبِ زنخدان تو را به دست آورد، بوی بهبود و شفا به مشام دل آزردهام میرسد.
هوش مصنوعی: دوستانم همه میگویند دل از دست مده؛ پند خوبی است، اما دلم فرمان مرا نمیبرد.
هوش مصنوعی: ابن یمین زلف سیاه و خوشبوی تو را دید و گفت: دل من از بند کمند این زلف جان به در نخواهد برد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باز افتاده به یاد رخ جانان دل من
که چو نی می کشد امشب همی افغان دل من
دگر اندیشه ز دوزخ ننماید دل من
گوید ار قصه ای از غصه هجران دل من
شد چودور از لب و دندان من آن تنگ دهان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.