باز افتاده به یاد رخ جانان دل من
که چو نی می کشد امشب همی افغان دل من
دگر اندیشه ز دوزخ ننماید دل من
گوید ار قصه ای از غصه هجران دل من
شد چودور از لب و دندان من آن تنگ دهان
تنگ چون دیده موری شده از آن دل من
پیش محراب دوابروی وی آوردنماز
شد ز کافر بچه ای تازه مسلمان دل من
دل من زلف تو را کرده پریشان ای دوست
یا که از زلف تو گردیده پریشان دل من
سرو بالائی وگل چهره و سنبل گیسو
با وجود تو ندارد سر بستان دل من
چشم مست تو شنیدم بودش میل کباب
کاین چنین ز آتش عشقت شده بریان دل من
خسته گشتم ز سراغ دل گمگشته خود
شده از عشق توچون بی سروسامان دل من
یوسف آسا به زنخدان وخم طره تو
گاه درچاه وگه افتاده به زندان دل من
کرد بدبختی وسختی که نشد خون زغمت
اینک ازکرده خودگشته پشیمان دل من
هرکه بشنید مرا گفت بلنداقبال است
چون رسید از لب لعب تو به درمان دل من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با ردیف «دل من» حال دل عاشق را در هجران معشوق شرح میدهد: دل مانند نی مینالد، از دوزخ نمیهراسد، در آتش عشق بریان میشود و مانند یوسف در چاه زنخدان و زندان زلف گرفتار است. شاعر چهرهٔ معشوق را با محراب ابرو، سرو قامت و لب لعل وصف میکند. در پایان، دل از لب معشوق درمان مییابد و شاعر با بازی با تخلص خود، خویش را به راستی «بلنداقبال» میخواند.
هوش مصنوعی: دل من دوباره به یاد روی معشوق افتاده است و امشب مانند نی پیوسته ناله و فریاد میکند.
هوش مصنوعی: اگر دلم قصهای از اندوه جدایی بگوید، دیگر از دوزخ هراسی ندارد؛ یعنی رنج هجران از عذاب دوزخ سختتر است.
هوش مصنوعی: از وقتی آن معشوقِ تنگدهان از لب و دندان من دور شد، دلم از اندوه مانند چشم مور تنگ شده است.
هوش مصنوعی: دل من در برابر محرابِ دو ابروی معشوق نماز گزارد و به دست آن کافربچهٔ زیبا تازه مسلمان شد. این بیت تناقضی شاعرانه دارد: معشوقِ کافر سبب ایمان عاشق شده است.
هوش مصنوعی: ای دوست، نمیدانم دل من زلف تو را آشفته کرده، یا دل من از زلف تو آشفته و پریشان شده است.
هوش مصنوعی: تو قامتی چون سرو، چهرهای چون گل و گیسویی چون سنبل داری؛ پس با بودن تو دلم میلی به باغ و بوستان ندارد.
هوش مصنوعی: شنیدهام چشم مست تو هوس کباب دارد؛ برای همین دل من از آتش عشق تو اینگونه بریان شده است.
هوش مصنوعی: از جستوجوی دل گمشدهام خسته شدم، چون دلم از عشق تو آواره و بیسروسامان شده است.
هوش مصنوعی: دل من مانند یوسف گاهی در چاه زنخدان تو افتاده و گاهی در زندانِ پیچوخم زلف تو گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: دلم از بدبختی و سختجانی از غم تو خون نشد و اکنون از این کار خود پشیمان است.
هوش مصنوعی: چون دل من از لب لعل تو درمان یافت، هر کس این را شنید گفت که بلنداقبال خوشاقبال و بلندبخت است. شاعر با تخلص خود بازی کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا بود در شکن طره جانان دل من
همچو گوئی بود اندر خم چوکان دل من
ای کمان خم ابروی تو پیوسته بزه
شد ز تیر غم تو ترکش و قربان دل من
دل خیال سر زلفین تو دیدست بخواب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.